lydkunst

Siste dag, første månad, nye år

2012-01-31T09:24:00.001+01:00

Eit nytt grønt flagg har komme opp på stanga til bank-bygget ved sidan av. Høgt over Oslo. Midt i byen.
Eg ser det frå arbeidsbordet. Me veit ikkje kor priviligerte me er i dette landet. Heller ikkje den banken
(som har ein sutrande banksjef ifølge penge-media), som handlar som om alt kan veksa og veksa og veksa. Bli meir og meir, fleire og fleire pengar. Det er rett og slett historielaust. Og mange går på. Ser på det som heilt naturleg og det einaste rette. Eg las at det er ingen andre land i verda som har meir gjeld pr. innbyggar enn Norge. Det ser ikkje ut som om mange reflekterer over det. Stablane med flatskjermar i el.kjøp butikkane er like høge som grafane om vekst. Det er ikkje lett å gå motstraums. Det krev mot. Med fare for å forherlega sine eigne handlingar ved å skriva om dei: Eg arbeidar med å renska vekk. Har starta året med nokre enkle mål som å kjeldesortere betre, gå meir, bruka mindre straum, og så vidare. Eg har heisa mitt grøne flagg, men svært få ser det. Heldigvis.

2011-12-11T15:52:00.000+01:00

KJØP NORSK MUSIKK TIL JUL her: www.norcd.no

Akku5
Gabriel Fliflet, Åresong
Karl Seglem, Ossicles
Eple trio, In the Clearing, In the Cavern
Blink
orvilsk!
BMX
Daniel Herskedal, City Stories
Berit Opheim Versto and Karl Seglem - Draumkvedet
Glima - Tårån
Apeland/Skarbø/Økland - 1982 (LP)
Arve Henriksen/Elling Vanberg - Ellivan
Karl Seglem - NORSKjazz.no
Lena Skjerdal Trio - Home
Kallerdahl, Seglem, Ulvo, Hole, Sjøvaag - Skoddeheimen
Line Horneland - Horneland

2012:

SOME SPOR ( LIKE TRACES)

2011-12-01T08:29:00.002+01:00

Anmeldung Seglem in Altenburg

2011-11-24T13:53:00.002+01:00

KLIKK FOR Å GJERA DEN LESELEG!

Spelferd, anmeldung 2 - (Deutsch gelesen!)

2011-11-23T10:54:00.003+01:00

Another review - and (again) this Garbapappa.... :-) Funny they can not find other and more original tags. But I guess it´s not easy for them, when they don´t know about my music, my CD-productions... since 1988. I have never been in the shadow of Mr.G.
I have my own sun!

EKSPLOSIVT BRYGG (DE)

2011-11-22T22:57:00.004+01:00

CLICK ON THE REVIEW TO MAKE IT BIGGER.
This from our concert in Ravensburg. Great stage, great audience. Thank you!

Spelferd, anmeldung (Deutsch gelesen!)

2011-11-22T22:46:00.001+01:00

Spelferd i sør, Helbedündorf

2011-11-20T14:52:00.002+01:00

Eg var ein augneblink redd for at dette skulle bli eit nytt point of no return. Eg mista telefonsignalet like før me køyrde inn i denne vesle grendi og stogga bilen utanfor der Kunsthof. Ei halvforvirra dame med ein kosebamse under armen opna døra og babla rasande fort på tysk. Me såg på kvarandre og forstod ikkje eit kvekk. Vårt tyske crew sat framleis inne i bilen. Like etter hoppa mannen hennar? fram i ein skikkeleg tøysete hatt og med skikkeleg tilgrisa oljete nevar. Han dreiv visst å fiksa noko. Så me klemte underarmen hans og sa guten tag og namna våre. Han hadde også ein augesjukdom så det var uråd å sjå han inn i augo. Ein absurd velkomst. Me fekk kvart vårt store rom og like etter vart me vist bort til Kunsthof Friedrichsrode. Ein stor gammal låve som framleis var under restaurasjon. Eg pusta letta ut. Dette var eit fint rom med lys og «scene» (på flatt golv), og det var godt og heitt der inne. Også her brukte me eigen PA og lys, så det vart litt arbeid på Ingo og Thomas. Siste gig. Ei spelferd går utruleg fort. Rommet hadde eindel klang og var veldig fint å spela i. «Ingen gjekk i bassfella men passa seg for den». Det kom litt folk. Men for få. Me har fortjent fleire. Det hadde nok ikkje vore særs marknadsføring. Me leverte ein god konsert. Igjen. Nokre av låtane har aldri vore så bra som no. Solid respons og ei god avslutning på turneen. Eg solgte Cd´ar for like mykje som i Altenburg - der det var 120 i salen!
Etter konserten fekk me god vin og synet av Opheim&Bergman berande på ein ølkasse i mørket på veg til losjiet vårt, sit i minnet. Me klarte ikkje å drikka opp den men hadde ei fin stund på rommet til Thomas og Ingo (ja dei hadde dobbeltrom. Det skal ikkje skje). Håkon fortalde i kjent stil den eine vitsen etter den andre. Kommunismen og sosialismen og nazismen vart også debattert må veta. Thomas la seg i køyesenga i totida. Det var på tide å komma seg ut - og under si eiga dyne. Spelferda var over for denne gang.

Også neste år er eg del av Norwegian Jazz Launch, eit internasjonalt lanseringsprogram for norske jazzmusikarar som er i ferd med å etablere ei internasjonal karriere. Norwegian Jazz Launch er eit samarbeid mellom UD, Norsk Jazzforum og Rikskonsertene. Det er eg svært glad for. Eg veit at neste turné skal bli «betre» på alle vis. At eg kan løfta det opp til eit høgare nivå. Men dette er sjølvsagt avhengig av god drahjelp. Og riktig marknadsføring. Stuart Nicholson i Jazzwise og Terje Mosnes i Dagbladet har begge poengtert at ingen tek arven etter Jan Garbarek vidare på ein så personleg, kraftfull og eigenarta måte. Det må eg bruka for alt det er verdt. Og for å seia det med Ingo Rau - vår eminente teknikar: Når ein turné er ferdig er det begynninga på ein ny turné. Me går igang med planlegging av November-turne 2012 med ein gang.

Spelferd i sør, Altenburg

2011-11-20T14:50:00.002+01:00

Ved inngangsporten til der Schloss im Altenburg hang det eit irrgrønt skilt på muren:

Me skulle spela i Bachsaal, tretti-tre trappetrinn opp i spiral. For ein sal. Høgbarokk. Eg meinar dette er ein av dei beste konsertane me har gjort så langt på turnéen. Eg syns alt klaffa. Det må bli eit klipp frå den konserten på youtube tenker eg.
I teksten om konserten i programmet til Jazzklubben i Altenburg er ordet folklore nemnt. Eg er ikkje særs glad for det. Den musikken eg presenterer har ingenting med folklore å gjera. Det må ikkje brukast i presentasjonen av meg eller musikken min. Eg veit ikkje kvar det kjem frå. Kven som har skrive det. Den musikken eg framfører med bandet mitt på denne turnéen er unik, ja: «one of a kind». Det å kobla hardingfele med trommer, elektriske instrument, bukkehorn og tenorsax - i eit band med så mykje improvisasjon, er faktisk eineståande. Det er vanskeleg å setta ord på kva det er. Og mange klarar det ikkje. Forsåvidt er det ikkje noko poeng heller. Musikken min ligg i grenselandet mellom det tradisjonelle og det moderne. Og desse omgrepa er i utgangspunket vage, med plass til å putta alle mulege merkelege ting inn i, for å seia noko om musikken. Kva er tradisjonell i denne samanhengen? Kva er moderne? Samklangen mellom min tenorsaxofon og hardingfela til Håkon? Eit tradisjonelt og eit moderne instrument?
Det er så mykje meir, så mange små ting som gjer at det blir den musikken det blir.
Eg skriv det igjen: Ting tek tid. Eg har langt på veg lykkast i å forma eit særpreg eg er åleine om. Eg veit også at potensialet for å nå ut til langt fleire er der. Det handlar mellom anna om å spissa det og vera langt meir tydeleg og fokusert i marknadsføringa.
Omgrepet world-jazz er ikkje mykje i bruk. Kanskje fordi det nettopp er så få som driv med det. Eg har altså alle muligheitar til å gjera det betre. Rotnorsk world-jazz. Rooted world-jazz. World-jazz with roots? World-Jazz. Det er den nemninga som er mest dekkande: Karl Seglems world-jazz. Noko heilt anna enn det eg tenker når eg høyrer ordet folklore!

Spelferd i sør: Gotha

2011-11-18T14:11:00.000+01:00

Forholdsvis kort køyretur til former east germany. Eg har spelt eindel gonger i Thüringen før men aldri vore i Gotha. Denne kvelden stod me på ei stor Kulturhaus bühne. Huset må ha vore bygd tidleg på 60-talet, og minna litt om samfunshuset i Øvre Årdal :-) interiørmessig, men var tre gonger så stort - minst! Men lyden var også litt lik. Litt ungdomsminner dukka opp. Merkeleg nok. Balkongar, raud skai, speglar og greier. Sikkert 500 sitteplassar. Ei gedigen scene der me rigga heilt i front og fekk det raude teppet drege for bak oss. Der hadde det nok vorte vist og spelt saker og ting før murens fall. Altså lenge før oss. Bak scenen store garderobar og mykje løge å sjå. Når eg sa frå scenen at eg likte slike salar lo folk! Stefan bassist lurte veldig på kvifor dei lo: Me diskuterete det litt. Kanskje det at dei ikkje er stolte over slike bygg - og alt det har representert? Dei syns ikkje det er fint. Fordi dei ikkje har fått naudsynt avstand til alt som skjedde før november 1989?
Konserten var midt på treet (og det er ikkje godt nok), men igjen storvegs respons frå nærare eit hundre publikumarar. Ekstranummer måtte til. Eg signerte CD´ar og vart teke bilde av saman med «mine største fans» som ekteparet sa. Mannen fortalde at han hadde alle 27 CD-utgjevingane mine. Eg var imponert.
I Gotha kom eg igang med jogging. Det var jammen på tide. Hotellet hadde ikkje internett som fungerte, så då slapp eg å sitta og fikla med det. Springing gjer meg godt. Etter kneoperasjonen 1. september iår har eg ikkje sprunge. Trur faktisk ikkje eg har sprunge særleg sidan turnéen i november ifjor. Kneet er mykje betre enn nokon gong, iallfall på lenge. Eg kjente ingen ting ilt lenger. Fantastisk. Kneet virka. Sprang både torsdag kveld og fredag morgon. Supernøgd!
Spelferda er inne i siste fase og det må girast opp. Må halda giren. Halda energien opp så ein kan gje alt på konsertane. Då er fysisk aktivitet grunnleggande viktig. Etter så mange dagar på vegen har ein lett for å bli sløv og mista litt fokus. Det skal ikkje skje. Det er god stemning i bandet. Lite surmuling og klaging. Det går nokså smooth og eg er veldig glad for det. Tydeleg at me begynnar å bli ein samkøyrt gjeng både musikalsk og ellers - når det gjeld alle dei små og store ting som skal tilretteleggast og klaffa før - under - etter ein konsert. Me avslutta kvelden i Gotha med eit herleg måltid mat. Biff rett og slett. På hotellet ved jernbanestasjonen. Så ropte puta frå høgt frå rom 214. Eg høyrde den heilt ned i restauranten og lydde - (det betyr å gjera som nokon seier).

Spelferd i sør: Marburg

2011-11-17T11:16:00.005+01:00

KFZ - DER Kulturladen in Marburg. WOW what a place! Denne klubben hadde lenge stått på ønskelista men det lykkast altså ikkje før onsdag 16.november 2011. Her var alt på stell. Me vart skikkeleg godt mottekne av Gerthi - og eg meinar me toppa konsert-nivået på spelferda så langt. Me gjorde ein superbra konsert rett og slett. Alt klaffa - og med fantastisk bra lyd - både på og ut frå scenen. Eg hadde superlytting til liks med dei andre tre. Som om alt festa seg og datt på riktig plass både spelemessig, dynamisk og kommunikativt. Me hadde sjølvsagt eit utruleg bra publikum også som responderte veldig - og løfta oss alle. Eg får vel passa meg for å skryta for mykje og legga i veg med fleire adjektiv men me hadde altså ein super-kveld! Bilder kjem!
Eg er også glad for at eg valgte å ikkje delta på BDP denne dagen men drog direkte til Marburg i turné-van og ikkje med fly om ettermiddagen etter seminar. Eg var faktisk for sliten til at eg hadde hengt med i svingane og fått noko utbytte av det. Eg har nok ein evne til å overvurdere meg sjølv og mine krefter. Eg er glad for at eg tok det valget. Trur ikkje konserten hadde vorte halvparten så god om eg kom halsande rett på jobb via Frankfurt. Som den opprinnelege planen min var.

Spelferd i sør: Zehdenick

2011-11-17T10:53:00.003+01:00

Eg fekk med meg litt av BDP denne dagen også. Møtte mellom anna Peter Schultze som no driv Sendesaal Bremen som har vorte ei privat stifting. Det er eit stort "gammalt" profesjonelt radiostudio der eg har hatt konsertar iallfall tre gonger. Nydeleg sal. Den stod i fare for å blir riven - men den er redda. Det er von om å få spela der neste år.
Zehdenick ligg omlag 80 kilometer nord om Berlin men me brukte lang tid. Mykje trafikk. Kom fram og gjekk inn i eit nydeleg rom. Eit gammalt kloster som no er galleri og konsertarena (fine bilder på fjesbok!). Som nevnt har me med oss ein eigen PA iår - og lys. Full rigg denne ettermiddagen. Det gjekk veldig fort greit og effektivt. Det kom litt lite folk. Var vel omlag 30-40. Me spelte litt rolegare og balansert. Meir kontrollert kanskje. Det var både riktig og fint meinar eg. Rommet innbaud ikkje til heftig trøkk. Eg lente meg litt tilbake og kjente at det var riktig å ikkje pressa ting. Musikken er open og må få leva ulikt på ulike stader med ulikt publikum. Eg meinar eg har ein fleksibilitet i musikken min. Den er ein stor styrke. Det blir ikkje dårlegare om ein jobbar innanfor mindre parameter i høve til f.eks volum og trøkk. Krafta er der. Det er veldig godt å kjenna slike kveldar som dette. Me gjorde eit sett og hadde ferdigpakka bil rundt klokka elleve. Og me brukte mykje kortare tid tilbake til Michelberger Hotell i Berlin. Det er forresten ein veldig bra ting her sør, og det er at konsertane begynnar i skappeleg! tid (som me seier i Sogn). Ofte klokka halv åtte eller åtte. Når me spelar eit sett som ikveld betyr det at me ikkje får øydelagt verken arbeidsdagen eller reisedagen etter. Og me spelar betre. fordi me er betre opplagt. Ein er meir sliten klokka ti eller elleve om kvelden enn klokka åtte. Det er eit sterkt og viktig argument i "kampen" for å få forklart for konsertarrangørar i Norge, kanskje særleg Oslo, at det er ein heilt tåpeleg og idiotisk ting (også i høve til å bygga eit vaksent publikum) mange driv med der nord: starta konsertar både klokka ti og elleve. Altfor seint. Det skulle vore obligatorisk start-tid nasjonalt! Alle konsertar av dette slaget startar klokka 20.00.
Me rakk altså å ta eit glas i baren på hotellet denne kvelden også - men eg var for kjempesliten til å fylla det glaset. Hupps i seng med seg....

Spelferd i sør: Berlin

2011-11-15T12:51:00.005+01:00

Music Export Norway er i vinden! Eg meldte meg på Business Development Program for å få meir kunnskap og kjennskap til tysk musikkbransje. To dagars seminar i Oslo i september og litt over tre dagar her i Berlin denne veka. Eg tok fly frå Münster tidleg om morgonen og kom på plass på ambassaden der seminaret var. Fekk mellom anna med meg info frå Gema - og stadfesta at her må eg ta tak for å få inn framføringskroner. No MÅ eg få Tono i tale. Bandet måtte køyra den lange veg frå Münster til Berlin, og me sjekka inn på dette hyggelege og særprega hotellet Michelberger (her eg sit og skriv) nøyaktig på samme tid igår. Dei hadde vore på musikkbutikk og brukt litt lenger tid enn planlagt. Kjøpt gitarar, cymbalar og anna snadder. Eg har fått supre nye øyresett!! eller hovudsett? (direkte oversatt). Me kom oss til jazzklubben bFlat og rigga og lydprøvde med knappe marginar - men alt greit. Det er eit fint rom å spela i det. Det er høgt under taket - så ein får litt igjen av rommet på scenen. Ingo i front rett framom scenen og me gav jernet... igjen. Ravensburg-kritikken seier litt. Den er å finna på nett! Bandet begynnar å låta farleg godt.....
Eg er glad for at det også kom nokre BDP-deltakarar og folk frå MEN. Ikkje mange der heime i Oslo av bransjefolk som har høyrt dette bandet.
Det vart sein kveld. Eg vart sittande å prata og drikka vin. Samtaler med mange folk, Frithjof, Eivind B. (Marketing is the key word!), Lene F. Håkon H. og Kåre O. Stor stas og mykje radl. Både om eitt og hitt.

Spelferd i sør: Münster

2011-11-14T15:33:00.002+01:00

Hot Jazz Club er namnet på ein klubb i Münster. Det tok omlag 6 timar i turnébilen å komma seg dit frå Herrenwies. Søndag er trailerfridag på Autobahn. Det er forbudt med all transport av varer forutan matvarer og dyr! Behageleg å forflytta seg nesten 600 kilometer altså. Det går fort og jamnt. Og transportmiddelet er vel litt større enn ein bil. Også iår leiger vi stor blå turné-van av Higway Tiger i Berlin, med god plass til folk og utstyr. Iår dreg vi på eigen PA i tillegg til backline, så det er nokså fullt. PA´en kom godt med på Turning Point og me vil komma til å trenga den seinare i veka.
Hot Jazz Club hadde hatt mange oppegåande musikantar på besøk. Bakrommet var dekorert med plakatar av kjende amerikanske saksofonistar og gitaristar og programmet for November var ei fin blanding av utanlandske namn som saksofonistane BIll Evans og undertegna, samt ein god del tyske og europeiske jazz, blues og funk namn. Oppegåande folk som dreiv klubben. Det merkar ein fort. I det ein stig inn døra. Det kjennes forresten ut som om ein har vore på arbeid ei stund etter så lang biltur. Ein blir sliten av det. Sjølv om ein ikkje lear seg stort. Det hjelp jo ikkje at ein har med joggesko når ein ikkje får tid til å bruka dei! Men eg skal - i løpet av denne turnéen også. Eg var svært nøgd ifjor med å ha jogga fem av ti turnedagar. Det hjelp både psykisk og fysisk
Litt mørbanka og stiv går ein så igang med rigg og lydprøve. Me hadde litt knapp tid til dørene opna men kom fint imål. Herleg å rigga på ein scene med lys og varme - og lyden sat som eit skot. Klare.
Ikkje utsolgt hus der men igjen: eit fantastisk engasjert og lyttande publikum som var der frå første stund. Me løfta taket - kanskje særleg i sistesettet. Eg følte det begynte å ligna noko :-) Solid langvarig applaus. Ekstranummer. Klapping igjen. Bukking og speling! Me heldt det gåande i to timar og det er nok. Bra CD-salg etterpå og kommentaren: «I hope you never will stop making Norwegian style in your music. Don´t do as (a name).......... that has started to copy america. It is so boring», tok vel kaka. Løfta kvelden enno eit hakk. Rett i bilen etter litt mat. Natti natti stuptrøytt og skulle tidleg opp.

Spelferd i sør: Herrenwies

2011-11-13T16:01:00.005+01:00

Me spelte på ein pøbb i svartaste skogen :-) Schwarzwald (Black forest), 860 moh.
Turning Point.
Den fekk fort namnet point of no return. «It is a great honour that you come to such a place like this and play your fantastic music» sa ein mann til meg etterpå. Etter opningskonserten og mottakinga i Ravensburg var det ein forholdsvis tøff overgang, kontrast, å komma inn i det rommet der me skulle ha konsert. Frå elden til oska? Iskaldt, ingen scene. Ein trang krok rett på iskaldt golv i ein smal pøbb, i kjellaren på eit stort bolighus langt ute i skogen. Der stod hyllemeter med hyllemeter med vinyl-plater i baren, og den hadde eit rikhaldig utvalg av fulle og halvtomme flasker av alle slag. Interiøret ellers var henta ut frå ein tysk skrekkfilm med ulike rekvisittar som spente frå ugler i taket, dryppstein i keramikk i det boga taket, til eit kranie i ein krok (eg sjekka ikkje om det var ekte), kjetting med armlås frå middelalderen og ulikt snadder frå hippie-tida fram til idag. «I have been doing this since 1972» sa den gråskjeggete mannen som vart meir og meir snakkesalig utover kvelden og som eg fekk sigar av til slutt! Han hadde heilt sikkert ikkje turka ein einaste støvklut eller vridd opp ei vaskefille ein einaste stad i kjellaren der sidan då. Turning Point var nedgrodd i drit rett og slett, noko som sette interiøret i ei eige lys, bokstavleg tala. Prosenten spindelvev på tak og vegger var høg.
Men dei slo av det meste av lyset ved åpningstid. Smart. Me stod i halvmørke og spelte. Eg hadde ei raud lyspære frå 70-talet (ein slik trekantkube de veit) midt i fleisen. Og Kåre og Håkon sat på trebenker i kvart sitt hjørne. Speling frå dimme krokar. Det kom folk og staden var ikkje stor. Då blir det jo fort fullt. Eg begynte å få varmen i kroppen midt i første sett etter mange timar i kulden. Medan me åt middag snurra verten vinyl. Ei forholdsvis heftig innspeling med Roland Kirk frå 1973, ljoma over god suppe med pølse i, salat og bakt feta med kvitløk og krydder. Mat kan dei her på kontinentet.
Publikum var lyttande - også her. Stemninga steig. Super respons og fleire kom bort etterpå for ein prat og for å fortelja at dei hadde hatt ei sjeldan fin oppleving. Vertskapet var også veldig nøgde. Me vart sittande i den særprega baren ei god stund utover. Det vart natt rett og slett. Fin samtale med Mick «It´s all about marketing». Han meinte eg burde skaffa meg betre marknadsførarar og fokusere på bodskap. Spissa marknadsføringa mot jazz - Han var heller ikkje i tvil om at det vi presenterte var på eit nivå langt over det den plassen presenterte til vanleg og prisa seg lykkeleg for at han hadde kome. Han var i tvil fordi det var presentert som folkemusikk også. Det likte han ikkje. Folkemusikk altså. Eg fekk noko å tenka på i forhold til branding og marknadsføring. Hadde eg berre funne ein som tente 100 % på musikken og ville hjelpa på ferda vidare! Dream on Karl.... Eg fekk med med vinyl-låtar frå Cobhams «Spectrum» Zappa´z «Live in New York» frå 1976, «Black Market» og «Wish you where here» live. Vinyl har ein eigen lyd og der i kjellaren - på den stereoen med store horn-høgtalarar i taket og sub i hjørnet, lét det utruleg tøft. Skikkeleg flashback på ein måte. Som om tida stod stille, hadde stått stille. Ei slags oppsummering: Musikken tek meg med til mange stader, også fysisk. Turning Point er ein stad eg vil hugsa. Uforgløymeleg. Men eg er ikkje sikker på om eg vil attende dit -
Var supre bassist Stefan Bergman er ivrig og suveren fotograf. Her frå vår ferd.

Spelferd i sør: Ravensburg

2011-11-12T01:33:00.006+01:00

Ja eg har turnert før. Og no har eg lagt ut på ny novemberturné i Tyskland. Der skal eg skal gjera ni konsertar på like mange dagar. Opningskonserten på Riksscenen i Oslo onsdag gjekk særs bra. Eit entusiastisk publikum tok godt imot oss i den turre lufta i kjellaren på Schous plass. Hygrometeret synte 10%. Det er ekstremt. Felene til Håkon ville knapt vera med og stemmeskruane nærast spratt ut. Flisi på saxen turka på eit blunk. Merkeleg at dei ikkje dei vil gjera noko med det i eit rom der det stort sett vert spelt akustisk musikk - og mykje på feler av ulikt slag. Me leverte eit langt og godt sett vil eg meina. Også iår er det meste av musikken henta frå mitt siste album Ossicles. Det var nominert til Spellemannprisen og fekk Folkelarmprisen tidlegare i haust. Inspirerande! Onsdag var me fem på scenen - men eindel av økonomiske årsakar og eindel av musikalske årsaker - som å prøva noko anna med andre musikarar, dreg eg iår på spelferd med kvartett: t.sax/bukkehorn, hardingfele, bass/el.gitar og trommer/perk. Tilbake til besetningen som er på Femstein. Musikken blir på ein måte opnare og kanskje tydelegare mot folkemusikken, eller at den er rota i hardingfele-lyden, melodikken-, rytmikken-, spelet.

For ein førstekonsert! Her sør. Mållaus. Utsolgt hus. Tre ekstranummer etter å ha spelt nærare 80 minutt. Superkveld. Takk Tyskland. Her finst nyfikne lyttarar. Det er utruleg inspirerande -

Igår George Duke, idag Karl Seglem, imorgon Mike Stern.

And what a review!

Spelferd i sør

2011-11-04T16:56:00.003+01:00

Det blir nok overskrifta på turen eg legg ut på om ei veke. Neste fredag. Årets turne med world-jazz. Eg gler meg like mykje som tidlegare år. Mandag møtes karane med instrument - og det skal spelast i nesten fjorten dagar. Heldige oss. Heldige publikum som vil lytta på akkurat oss. Ein konsert i Norge og ni i sør - i Tyskland. Rundt omkring frå små scener til mellomstore og til større scener om ikkje så veldig store. Kapasitet-snittet på konsertstadene er vel kanskje på 130? Gler meg til å spela for det tyske publikum igjen. Eg har ambisjonar om å skriva blogg kvar dag frå neste fredag. Så følg med - om du vil!

Spelferd i nord: Hemnes

2011-10-08T17:53:00.003+02:00

Vi flaug frå stokkmarknes til bodø og fekk der ein 9-seters bil som kontrabass gjekk fint inni saman med resten av stæshet og eit par litt urvne karar, urvne etter gårkveldens retro-bar opphald sjølvsagt. det er nokså behageleg å reisa med kvartett og med eit band som leiger inn eller der arrangør skaffar trommesett. at vi ikkje dreg på hundre kollikilo og må ha stor bil og alt det der. det er lettvint, men sjølvsagt ikkje lett likevel. det er arbeid. fire timar seinare kom vi til mo i rana. her ser det jammen med ut i måneskin. eit studie verdt for byplanleggarar og arkitektar. hjelpe meg. ikkje rart det ikkje var eit menneske å sjå i betong og asfalthelvete. dei vågar seg vel ikkje ut? her på meyergården hotell har det også skjedd endringar sidan sist. ny resepsjon blant anna. ellers er det med det gamle. eg åt biff. eg gjekk tur. og no er det snart avgang til hemnesberget, hemnes jazzklubb. kryssar fingrane for opptur publikumsmessig. skal blåsa ut!

Hågen på hemnes. der spelte vi. det kom litt folk men ikkje i store flokkar. god stemning og litt cd-salg. har drassa på ein kasse full men omsetningen har ikkje vore av det store. ikkje som i tyskland for å seia det slik. etter konsert bar det tilbake til mo i rana der vi fekk eit innblikk i nattelivet. no var det meir folk ute eller rettare sagt inne. dei drakk og drakk og skråla fulle rundt i rommet. slik er det vel rundt omkring i noregs land på ein laurdagskveld. eg fekk både vin og fernet branca før eg stavra meg opp i etasjene og havna rett veg i senga. nord norge spelferda var over.

Spelferd i nord: Sortland / Nyksund

2011-10-07T14:17:00.003+02:00

Vi skal spela i nyksund ikveld. det blir stas. der trur eg eg har budd saman med isungset på rikskonsertturne for mange, ja det er mange år sidan. flyturen frå bodø idag gjekk hompande fint og sigurd klarte brasene bra, sittande i setet ved sidan av meg og hoppa. flyskrekk er ikkje moro, men ein må jo berre gå på mot det! når ein er musikar. litt langt å køyra bodø-sortland. eller oslo-tromsø. det blir betre og betre seier han og vi får håpa det er sant. eg ser med vørnad på, ovundrar folk som bur her i nord. i flybussen på veg frå storkmarknes til sortland tenkte eg på det medan regnet datt, vinden blæs og skodda låg langs vesterålen. vegane fulle av lauv og vatn. å bu her nord krev kraft. ei anna kraft. den krafta skapar flotte folk. det går mot nok ein vinter. dei klorar seg fast. husa langs havet vitnar om at dei ikkje gjev seg. ikkje alt og alle er velstelt og strigla som der sør men kom fan ikkje her med fjaset ditt! vi bur her og klarar oss. vi skal halda fram med å bu her og klara oss, er det som om husa seier. det er som om spelferda først kom igang idag. og kanskje kjem det endeleg litt fleire folk - ikveld? vi skal eta på ekspedisjonen om nokre timar, så køyra til nyksund. eg har høyrt at ekspedisjonen er ein restaurant med god mat og fått tilrådd grilla tørrfisk. noko eg ser svært fram til.

Det vart pochert kveite. Den smakte svært godt, saman med eit glas chianti. ekspedisjonen låg i eit gammalt havnelager rett på kaia. utanfor bølga havet kvitt og det regna og blæs. som om hausten kom for alvor denne ettermiddagen. det mørkna heilt medan me køyrde ut til nyksund. ein times biltur. det regna vilt og det siste stykke var på ein hompete holete grusveg. nyksund konsertarena er ei restaurert sjøbu opna i 2009. ein nydeleg men upolert stad i havgapet. eg hadde vore innom der før. det vart sagt at nyksund har yrande liv om sommaren, men no hadde dei som dreiv staden pakka saman og drege andre stader. tydelegvis. sortland jazzklubb leigde lokalet. den gode lydmann arild hadde rigga klart og lydprøven gjekk fort. eit fint rom å spela i. det kom ikkje mange. vi spelte godt. likevel godt å vera i musikken. spela den der ute i havgapet. bilturen heim med måneskin over hav og fjell. ikkje regn lenger. nokre glas vin i retro bar på hotellet og i seng i nord på tredje spelferdnatt. på sortland hotell hadde dei fått både saaby-kafé og hamsun-kjellar sidan sist men framleis er ikkje heile byen blå. virkar klattete og rotete og ustrukturert. men som ein plass der det er pågangsmot og liv og er ein stad, ein by, der folk vil og skal bu. eg leikte igjen med tanken på å flytta til nord norge for seks månader - prøva det.

Spelferd i nord: Bodø

2011-10-06T16:39:00.003+02:00

Eg kom meg forholdsvis tidleg opp til god frukost, og er stadig like forundra over at det er muleg å spreia sine eigendeler ut over eit hotellrom på så kort tid i forhold til det ein opphalder seg på dette hotellrommet i løpet av det døgnet ein vitjar det på si spelferd. (puh). det tek alltid tid å pakka seg saman. i forhold til to andre i bandet kom eg godt ut av det. pianisten forsov seg og bassisten klarte å setta att kofferten sin i hotellresepsjonen så han måtte tur/retur hotellet før han fekk sjekka inn. turen går til bodø, gjekk til bodø. her får den legendariske klubben, må eg nok seia, SINUS, vitjing av kvartetten. eg gler meg til å spela der. har gode fine minner frå bodø og håpar det kjem mykje folk ikveld som kan løfta oss. det er eit rikt musikktilbod her nord. mange konsertar. igår konkurrerte vi med rockehøyem, og idag er det fleire konsertar her - om enn ikkje jazz. i bakken utanfor hotellet idag traff eg sjølvaste bernhoft som også er på spelferd her. ein usedvanleg talentfull musikant som endeleg ser ut til å nå eit større publikum, i motsetnad til meg. (han spelar bass på mitt album nye nord frå 2003). jarle skulle til glomfjord tur-retur ikveld. eg skal tur-retur hotellet-sinus. om litt.

Sinus er ei fin scene. ein kan kjenna at det har stått og site mange musikarar på den. at mykje lyd har blitt skapt der. vi skapte ny lyd - som no er gammal. som svevar ein stad eg ikkje veit? kanskje mest inne i dei som var og lytta. dei var ikkje så mange, men dei var gode. lyttarar. kor annsleis hadde konserten vore om det var fullt? det kan ein lura på - som musikar. i musikar-rommet eller det som på utanlandsk heiter backstage eller green room, som eg ikkje kan forstå kvifor vi ikkje har eit godt norskt ord på, er det ei særskilt atmosfære også. gamle møblar, lys og lampettar, eit stereoanlegg med platespelar, eit orgel, nokre bord, kjøleskap med øl og vatn og vin mellom røffe betongveggar med ulike fargesjatteringar i grått og oker. der vart me sittande litt etterpå og eg tok opp ein video (det heiter det enno! ?) av hr. ulvo som eg kanskje kan få redigert ferdig - som intro til konsertopptak som me gjer på spelferda også. har dvd-kameraet med. Vi avslutta med bach spelt av pianisten lupatti. ikkje det verste eg har høyrt og perfekt å siga inn i drøymeland til.

Spelferd i nord: Tromsø

2011-10-05T16:20:00.007+02:00

KLIKK PÅ BILDET OG DET BLIR STØRRE - LESELEG!

Etter vellukka Jazz&poesi kveld på litteraturhuset i oslo igår der undertegna med eple trio og poetane synne lea og cornelius jakhelln stod på scenen og traff impro-planken så det song (bokstaveleg tala), gjekk turen nordover. her ved bryggekanten i tromsø før lydprøve ein onsdagskveld. er igang med spelferd som varar til søndag og gledar meg til å reisa rundt her i nord - igjen. gledar meg til å vitja jazzklubbane som det er svært lenge sidan eg har spelt på. det skal også bli særdeles kjekt å framføra songane frå norskjazz no innspelinga. finslipe og justere og skapa gode klangrom blant melodiøst stoff og suverene medspelarar. det handlar om å setta fokus. som kjent. no må og skal det førebuast....

Konserten gjekk godt. veldig kjekt å spela med desse fantastiske musikarane! herlegt lyttande publikum men det skulle gjerne ha vore fleire. følte at me fekk musikken ut over scenekanten og skapte noko fint, og fekk svært god respons frå dei som var der. etter konserten vart det ein liten tur ut i tromsø-kvelden for vin og seinare (god) kebab! stupte i seng klokka eitt.

haust på ny

2011-09-25T16:30:00.002+02:00

Igår høyrde eg mellom anna på låten "Det som kjem att" av Odd Nordstoga - frå eit album som kom i 2000 og heilt enkelt heiter Nordstoga. Mange fine songar der - og den nemde handlar om hausten. Om at ein sommar er forbi, støvet legg seg, det regnar, og så bankar ein god ven på døra. Og ikveld skal eg framføre fine songar av - med Elin Furubotn, her i Tromsø. Svært lenge sidan eg har spelt på Skarven men hugsar framleis køyreturen frå Trondheim i band-buss i eitt og eit halv døgn i strekk - og rett på jobb. Tøffe tak. Tidlegare denne veka har Furubotn og eg spela i Øvre Årdal og i Balestrand. Det har vore gode konsertar med fantastisk fin repsons. Publikum er lydhøyre. Dei lyttar. Det er inspirerande - Alltid spennande. Også ikveld. Kva har Tromsø å by på - av lyttande folk? Og det ligg forresten ein snutt ute på uTube! frå konserten i Farnes kyrkje. Søk på i det stille - eller kopier denne linken:

http://www.youtube.com/watch?v=JSw1cNzrwF0&feature=player_embedded#!

krykker

2011-09-02T12:58:00.002+02:00

ja eg går på krykker - idag! tok menisk-operasjon igår og haltar no rundt i stova.... har von om at det skal gå bra. at eg igjen skal kunne gå lange turar og kanskje springa litt innimellom -utan å få veldig ilt i kneet. i rapporten står det også at eg hadde "betydelig synovitt ved apex av patella", noko som no då sannsynlegvis er fjerna..... dette på undersida av kneskåla for å gå i detalj. har klart meg utan smertestillande i stille smerte og er ved godt mot. hadde vel venta at det skulle vera verre. også narkosen - men det gjekk fint og eg var ikkje særs groggy etterpå. oppe og gjekk omlag ein time etter at eg trilla ut derifrå!
flinke folk finst overalt i norge og sidan dette må seiast å vera eit av dei første personlege møta med sjukehus-vesenet, som mange likar å kalla det, må eg få lov å skryta av vesenet. eg følte at eg vart teke hand om på beste måte frå første stund.
no får eg ta meg ein runde på golvet her - starta treninga. eg kan trø på foten men den er hoven og stiv.... så krykkene kjem godt med... vonaleg ei kort stund.....

stovner

2011-08-23T22:30:00.002+02:00

vérdi er ein løgen plass. idag har eg vore på stovnersenteret for fyrste gong. kva skal eg kalla det. ei oppleving. heilt klart. folk driv på med så mangt. mange går i kjøpesenter, på kjøpesenter. handlar. nokre handlar. andre er der berre? del av det. betong, plast, glas, asfalt, vandrande folk av ulikt slag. eg føler meg veldig framand. men eg fungerer jo der også. handla mine varer på meny ( der raud paprika kostar 69.90 for kiloen. seier og skriv 69.90 for kiloen. på rimi vegg i vegg kosta den 29.90 (men det var jo kjipakjeden Førstepris). som om det er ein heilt annan klode. og det eg ville skrive som ein utfyllande kommentar for dykk som held dag&tid og las hr. hjeltnes bakside der han lurte på kvar det var vorte av alle 70-tals pop-banda, eller gamle grand-prix kameratar. på stovnersenteret heng det plakatar med eit av mine helteband Uriah Heep. dei spelar snart på lillestrøm berre så de veit det. og var det moot the hoople også? det var eit band til som snart spelar ein stad nær eit kjøpesenter nær deg. som hjeltnes skreiv så driv dei på. heldigvis? kanskje ikkje.

august

2011-08-17T01:11:00.003+02:00

igjen august. eg sit i eit hus ved ei elv. igjen. store nedbørsmengdar treff landet, men denne elvi stig ikkje for høgt. førebels. den vaskar ikkje vekk grunnen eg sit på. eg har tent nokre ljos i hagen. hengande i kirsebærtreet og lysande i haspa bar.... det er natt og eg skal sova. enkelt. vanskeleg. og det er jo livet - også i andre saker som er like så enkle som å gå å legga seg i ei seng....

EIGNE FAVORITTAR

2011-06-14T21:36:00.004+02:00

Inspirert av ei vekeavis eg ikkje skal nevna namnet på vil eg starta ein serie som heiter tre eigne favorittar.
Her er dei tre første:

JONSERED CS2141
Dette er ein tett kraftig motorsag-plugg. Alltid lett å starta, lett å håndtere, lett å bera med seg i sekken. Eg har stor glede av å dra til skogs med det mål for auga å skaffa brenne til kommande vinters kulde. Oslo kommune har sjølvhogst av ved. Ved Steinsbruvatn fekk denne raude hissigproppen min køyrt seg ein haust. Lyden av den på full guff når eg feller ei svær furu vart teke opp og sent over fm-nettet av sjølvaste NRK. Når lengten etter å dra til skogs og saga ved blir stor nok, fyrer eg av lydsporet «Hogst».

TABAGO
Noreg hadde ein pipefabrikk på Lillehammer. Restane av den vart spreidd. Heldigvis slutta Baard Hansen i oljebransjen, og begynte å laga piper. Han kjøpte noko av utstyret frå fabrikken. Og frå den vesle pipeverkstaden på Bryggen i Bergen kjem den eine håndlaga pipa av briar (sør-europeisk sjeldan hard rot) etter den andre. Det er høgtidstund når nyhendebrevet med nylaga piper kjem. Tre av pipene mine er frå Tabago. Klare favorittar. Kunsten å laga gode piper i landet er teke vare på. Ei og anna nytingstund med ei pipestappe skadar ingen. Det er eg viss på.

VANILJE
Har ein piper må ein ha noko å stappa i dei. Eg oppdaga til mi forskrekking tidleg ifjor at vanilje-tobakken eg lenge har hatt som favoritt ikkje var å finna lenger i standardutvalet av piperøyk. Verken i land som Gardermoen, Tyskland eller Spania. Heller ikkje på nettet kan ein tinga den såvidt eg har registrert. Eg fekk tak i ei pakke ein eller annan stad i vår. Har no ein siste rest som eg spinkar og sparar på. Nyt den kun til høgtidstunder (t.d. ved bålet etter å ha saga ved). Får nokre lesarar tak i favoritten min må dei snarast ta kontakt, og dette var ikkje reklame for tobakk (røyking drep, som kjent).

flensburg

2011-04-09T23:32:00.002+02:00

mot midnatt i ein hotellresepsjon, og eg tenkjer at eg burde vita meir om Preusserkrigen og 1864. Danmark-Tyskland - Tyskland Danmark. kva er kva? her snakkar dei tysk og dansk om einannan. idag spelte eg konsert med elin furubotn på dyvig badehotell nordborg danmark - langt sør. nytt hotell opna for eit år sidan - i gammal stil. låg så fint til der ved havet men lukta litt nyrikt heile greia. men det lét fint gjorde det. me spelte godt. om eg må skriva det sjølv. igår var ein svært lang dag med konsert i alsion konserthus sønderborg. eg treng ikkje skriva om den anna enn at det var kjekt å spela med kraja. eg kjenner at det er kvelden. eg må rett og slett sova. komma meg unna - i segn, seng.

grønt vårregn

2011-04-06T18:34:00.003+02:00

sunnhordland, sunnhordaland står høgt i kurs hjå meg. eg har alltid tykt at det er vakkert her. alltid likt meg her. likt folk her. heilt frå første gongen eg var her i 1979 eller var det 1980? igår var eg i Rosendal og vandre frå hotellet og opp til Baroniet som låg der og liksom lengta etter våren og sommaren. rosebed med planter enno ikkje stelt, klipt. dei enormt store og gamle trea rundt slottet. for det er eit slott frå 1665 der inne i fjorden. tilbaketrekt frå den - og det ligg så fint til. perfekt. eg har spelt der også. i samband med ei kolleksjonsvisning for Oleanna - med dansar. fin oppleving. og eg var der med kenneth så tidleg som i 78? veit at kenneth var der mange gonger seinare og spelte. gamle hus, gamle hagar, gamle tre. det gjer noko med oss. eg kom i mange tankar vandrande der i etterdønningane av eit regnvær. eg slapp å bli blaut for det gav seg og eg hadde ikkje paraply. og eg hadde ei pipestappe som eg koste meg med - medan tankane gjekk. i skrivande stund har eg forflytta meg til stord. leirvik. ikkje fullt så vakkert her. staden er øydelagt. rett og slett. det er ikkje særs hyggeleg. kanskje om ein har ein stor bil å verna seg i - få avstand til elendet i? eg veit ikkje. asfalt og totalt planlaus arkitektur. det ser rett og slett ikkje ut ( i måneskin). men dei har ein god restaurant her som heiter Fengselet - der eg har vore før. der blir det mat. no. snart. snart vår også - i Sunnhordland.

spelferder

2011-03-20T22:26:00.002+01:00

mars og april 2011 er forholdsvis tettpakka med konsertar. kombinasjonen av skulekonsertar og meir frittståande konsertar rundt omkring i heimland og utland kan ofte vera litt barsk. på så mange vis. her finn eg meg plutseleg att på eit hotellrom i stavanger etter ei intens helg med trio-konsert i Bologna. trommisen c.watts sine ord om over nitti prosent av tida i ein musikars liv er venting og reising er sanne. å tenkja på kor langt ein reiser for å stå sytti minutt på ei scene i Italia kan ofte vera litt "skremmande". Så ikkje gjer det. Konserten under film-festivalen YoungAbout på Museo internazionale della Musica gjekk godt. Eg avslutta kvelden på bar med Pjotr Sapegin og andre herlege folk. Vodka-skot måtte til. Det fekk meg antageleg til å ta opp bukkehornet og blåsa under ein stor fullmåne utpå morgonkvisten - over det store og tomme torget Piazza Maggiore. det lét superbra ;-) må vel vera lenge sidan nokon har blæse i bukkehorn der? det var litt vårleg der også - og i så måte litt deprimerande å komma nord att. men i kofferten ligg ein parmesan-ost som har vore lagra i trettiseks månader. fantastisk smak. spørs om den blir opna ein einsam kveld på hotellrommet denne veka - for å minnast helga i Bologna og drøyma om våren som no vel snart har tenkt å komma hit også?

bergen i blodet

2011-03-10T15:31:00.002+01:00

ja det er noko med bergen. no har eg vore her i tre døgn - og skal straks fara herifrå med toget til voss, så oslo.
soli skin inn dei farga glasi på terminus. det er meir vårleg her enn då eg drog frå oslo. brått var vi ti dagar inne i mars. eg krummar litt nakken og går igang att. no ventar skulekonsertar og italia-konsert dei næraste fjorten dagar. og imorgon snartur til gjøvik.poesi-seminar-dagen med min redaktør var vellukka. oppglødd over å bli bryna - få motstand og jobba med poesien. kjenner at ei ny diktsamling får si form, men enno litt veg att. kanskje den skulle få namnet "den tolmodige poet"? no må eg på toget.

siste dag i februar

2011-02-28T09:37:00.003+01:00

eg gledar meg til imorgon. då skriv me mars. det er von i det. i vinterferien var eg på ski i Berdalen ved Hovden og fekk gått både bortover og runne eller rennt nedover. ein fryd - saman med to ivrige og spreke ti-åringar og ei ikkje mindre sprek mor. om kveldane var det yatzy og trivial pursuit i timesvis. herleg å komma vekk frå byen og inn i noko anna. ingen mac med netttilkobling heldigvis. men mars. no vil snøen snart bråna. eg lengtar etter vår. i tyskland forrige helg såg eg ein einsam krokus stikka opp av jorda. og snøklokker. det blir kanskje nokre skiturar til, men eg er mest hyppen på turr asfalt og springing. frå komponisten og poeten kjem det nytt. eg kjenner det. laurdag er det spellemannpris. kryss fingrane! eg gledar meg til mars.

klangløft : kunstløft

2011-01-31T09:58:00.003+01:00

ifjor fekk eg midlar av norsk kulturråds kunstløftet - til å dukka inn eller ned i eit skriveprosjekt som går på å formidla mine erfaringar i det å ha reist rundt på norske skular og spela for born - noko eg har gjort sidan 1985.
eg har hatt nokre periodar der eg har arbeida intest med denne teksten, men kjenner at det står framleis mykje igjen. det er som med musikken - som å komponere. ein må ta vekk og ta vekk - for å sitta att med noko som kan og skal formidlast. målet, eller kven dette skal ut til, kven skal lesa det må sjølvsagt også vera tydeleg. eg har lyst til at desse erfaringane - både konkret og meir teoretisk skal komma mange til gode - fordi dei er viktige.
Eg har arbeidstitlane: Å vera til stades i klangane (om å presentere improvisert musikk for barn) som overskrift. Les du dette vil eg gjerne ha tilbakemelding på om du blir nysgjerrig: Her er litt meir om det eg arbeidar med:

Tekstane eg arbeidar med, er ein turnerande musikar sine tankar om å halda konsertar i barneskulane i Norge.
I det tilbakeblikket og den refleksjonen som tekstarbeidet har mål av seg til å bli, er refleksjon i augneblinken sentralt. Både i musikken og i skrifta. Eg skriv det ikkje slik det var. Eg må skriva det som var, til ein ny stad. Er det ellers nokon grunn til å skriva? Eg har som mål å skapa tekstar som byggjer på min bakgrunn og mine konsertrøynsler med barn, også som sjanger-overskridande musikar og komponist. I tekstane vil eg fokusere på korleis ein musikar må inngå i ein mangslungen og samansatt formidlingssamanheng i konsertmøter med barn. Dette møtet kan ikkje reduserast til kun musikalske element, eller definerast snevert.

I perioden 1985-2010 har eg gjennomført over 2000 konsertar i skulen som turnerande musikar for Rikskonsertane sine skulekonsertar *turneliste). Den erfaringa eg gjennom dette har tileigna meg har hatt stor verdi for meg som utøvar/komponist med ei karriere som jazz- og world musikar i Norge og utlandet.

Teksten vil synleggjera mine erfaringar med formidling av kunst for barn. Den set søkelyset på den kunnskapen eg som musikar sit inne med, og utforskar nokre “skilnader“ i høve konsertar for vaksne, samt funderer over improvisasjon som verktøy i musikkformidling. Svært få musikarar har skrive eller sagt noko om dei vilkåra og dei utfordringane ein som kunstnar står overfor i produksjon, presentasjon, formidling av musikk for barn/unge, frå ein personleg og fagleg ståstad (som til dels autodidakt musikar / komponist).

Dei ulike aspekt og funderingar i teksten vil ta utgangspunkt i skildring av “ein / fleire vanlege“ skulekonsert-dagar, kva tettstad som helst i Norge. Skildring av dei konkrete møta mellom musikar og publikum.

Skulekonsertane har styrka meg i trua på at det er muleg å nå langt ut med langt såkalt «avansert» musikk. Det har styrkt meg i trua på barn som lyttarar er ekstremt til stades og får med seg det meste nettopp gjennom å lytta, bruka øyra. Desse perspektiva er for meg svært interessante og viktige. Eg vil arbeida for å få publisert teksten - tekstane - Håpar og trur dei kan ha interesse for mange. Både musikarar og folk i utdanningsystemet og kunstverda.

åpen eller lukka klasse

2011-01-17T21:19:00.003+01:00

før helga fekk eg vita at eg var innstilt til spellemannprisen 2010 for Ossicles. eg vart glad og stolt. nominert i den vanskelege klassen åpen klasse. idag var det pressekonferanse. selsomt, ikkje direkte morosamt. besynderleg rart. på ein annan planet? eg vart geleida ned ei trapp. det var etter ei stund kaffi å få og sjokolade stod det der. eg vart informert om at eg skulle gå inn i eit rom ved sidan av når eg fekk melding om det. der skulle eg stå framom eit kamera og fortelja om meg sjølv og utgjevinga mi. kva eg heitte og kven eg var og i det heile. tv2kameramannen sa at han ikkje i det heile hadde peiling på journalistikk, eller kven eg var og kva eg var nominert for eller i det heile kva eg gjorde der og i det heile teke, og tv2dama som geleida meg inn sa at det var viktig å gje av seg sjølv. eg gjorde som dei sa. det kom litt brått på. men eg spelte litt på bukkehornet også. det trur eg kom som eit sjokk på dei. at nokon kunne ta fram eit instrument å spela. så var det å venta til pressekonferansen skulle begynna. cirka ein time. då hadde eg ein hyggeleg prat med ein trekkspelar, ein jazzmusikant, ein plateselskapsmann, ein rockar, og ein byråkrat eller to. eg drakk kaffi og åt eit godt smørbrød med stavanger-skinke av alle ting. eg forstod ikkje at pressekonferansen var i ein annan etasje og at journalistane etter at den var ferdig fekk melding om at vi - artistane kunne treffast i etasjen under. ingen informerte oss artistar noko særleg om noko som helst. dette var noko eg burde vita for slik gjorde dei det året før. brått fekk vi melding om å gå opp ei trapp for no kom pressa ned. dei gjekk raskt igang med å intervjua og ta biltete og video av artistar som etter det eg har fått med meg er intervjua omlag tre hundre dagar ellers i året. eg er ein gammal ringrev i bransjen og har jo sett det før, men eg blir like overraska kvar gong. det virka som om det var liten interesse for andre enn dei som allereie er kjente for dei fleste. dette er ein rar mekanisme å oppleva for ein som er så naiv og tosken at han trur at dette handlar om breidden i norsk musikk - som eg ser på meg sjølv som representant for. er det berre på papiret at spellemann skal vera ein fest og ein pris for alle i bransjen? og kven i all verda er det som utdannar desse einspora idiotane av nokre journalistar som forfell så fort? dei kan jo ikkje ha verken nysgjerrigheit eller integritet ein einaste ein av dei? kva er det dei lærer på journalistskulen? til dags dato har ingen i norske media intervjua meg i samband med at eg fekk buddy-prisen heller (norsk jazz høgaste utmerking). ikkje ein. men no må eg ikkje spore av. eg vil ikkje framstå som nokon grinebitar og vera sur for at eg liksom ikkje får noko merksemd. slik er det ikkje. eg får nok merksemd - men ikkje musikken min! ha meg unnskyldt. men eg stiller meg veldig undrande til desse "mekanismane". kvifor er det slik i dette landet - og store deler av verda, at fokuset på dei som allreie har fokus blir fokus igjen og igjen (filosofisk sagt). at det er plass til anna? vi får den pressa vi fortjener. den musikken vi fortjener ut frå pressa? nei. musikken er langt forut for pressa. mangfaldet er stort. og dei som arrangerer spellemann ser det kanskje. prøver. norsk presse gjer ikkje det - i det heile teke. dei er heilt "lost" og gjer ikkje jobben sin på ein pressekonferanse som dette. dei er rett og slett ikkje interessert - i breidden i norsk musikk. rett og slett ikkje interessert i musikk. det var eigentleg godt å få det konstatert. igjen. så veit eg kva eg går til - kven eg har med å gjera på den kanten, når prisar skal delast ut.

211

2011-01-13T17:13:00.002+01:00

innlegg. med dette. og dette handlar om duoen isglem - i totusenogelleve. ikveld skal vi spela på all ears festivalen. berre øyra og det er ikkje berre berre. det veit me alle. det er ein festival som har holdt det gåande i ti år. betydleg kortare enn duoen som skal opna festivalen ikveld. men like fullt superbra. isglem oppstod i 1987. forrige århundre mao. gledar meg like mykje til å spela konsert ikveld - som før første konsert i 1989 må det vel ha vore. det handlar om å sleppa seg - og la musikken bestemma, la instrumentet bestemma, og samspelet. dette intuitive uråd å setja ord på. og det skal vi vera glade for at det er. så vanskeleg å setja ord på musikk. heldigvis. og av og til ikkje. avogtil forjævlig men heldigvis at det ikkje er råd - omtrent. eg pussar horna. blæs litt. pustar. spelar snart. igjen - takkar gudane mange for at musikk finst i meg -

bøker

2011-01-10T14:03:00.004+01:00

eg er inne i eit skikkeleg godt lese-raid, og er i ferd med å katalogisere boksamlinga vår. ein fin kombinasjon det. det siste som eit resultat av at det måtte tørkast støv av bøkene som dekkar ein heil vegg i vetlestova på sinsen. mange eg kjenner har pakka bøkene sine ned i kassar og satt dei på loft eller i kjellar. dei argumenterer for at det liksom ikkje er plass - i dei svære stovene dei har. eg mistenkjer dei for å lesa og sjå for mange interiørblad. dei såkalte interiørarkitektane ( der er det mykje rart) har stor makt over det norske folk. trenden no er jo at det helst ikkje skal vera eit menneske eller ein ting i interiøret. og helst skal det målast kvitt. morosamt er det. eg tykkjer bøker er vakkert. eg likar å omgje meg med dei. dei skal stå framme. dei er ein del av meg og viktige for meg - veldig mange av dei. vel og merka så siler eg no. det er eindel bøker som ryk ut, som eg aldri har hatt noko forhold til, som eg aldri har lese og heller ikkje kjem til å lesa. dei går til fretex eller ..... til papir-attvinning. ikveld skal eg begynna på bokstaven j der roy jacobsen med vidunderbarn er første mann ut. eg las den nyleg. ei flott barndomskildring frå 1960-åra. eg har også lese Per Fuggeli si bok "Døden, skal vi danse" eg tilrår den. døden er tabu i vårt samfunn - og det er mildt sagt eit paradoks - i livet som aldri har annan utgang enn døden

2011 ambisjonar

2011-01-08T17:13:00.002+01:00

GODT ÅR! Det tek litt tid å komma igang - men eg har etterkvart innfunne meg med at det er 2011. og for å vera ærleg, rettare sagt, har eg vore igang frå dag ein. men ikkje her på bloggen. det skal det bli ei endring på. eg har ambisjonar for 2011 - som alle andre - reisa mindre, skapa meir, kan kanskje stå som "hovudparole" for meg, utan at eg vil gå i detalj. då går lufta litt ut av det heile. ein skal halda igjen noko. som skapande må ein det, ikkje busa ut med det ein er igang med å skapa, letta på lóket for tidleg. Idag har eg vore på ski med jentene mine og øvd på bukkehornet mitt til Draumkvedet-konsert imorgon. gledar meg til den......"ei lang indre reise", skreiv ein kritikar og det er nett det det der -

flaue lister

2010-12-17T23:51:00.003+01:00

eg seier til meg sjølv at eg ikkje skal la meg provosere. og eg prøver så godt eg kan å la vera å bli provosert av det musikalske einfaldet som ulike aviser, nettstader og andre syner når dei no ved årets slutt kårar sine album av året. det finst så uendeleg mykje bra musikk, og så ufatteleg lite av den når ut til mange - og ulike folk. dette ikkje åleine på grunn av trangsynte einspora kritikarar som i vårt vesle land oppfører seg som sauer: i flokk, men også fordi distribusjonen av musikk på gammaldags vis, ikkje fungerer som den gjorde. det er fleire årsaker altså. eg er med på det. men la oss ta kritikarane først ( det er tross alt enklast). desse maktfolka, denne vesle saueflokken (som aldri vil innsjå eller forstå at dei er det), dei små redaksjonsflokkane som ved årets slutt skal setta opp sine lister. som alle set opp dei samme utgjevingane - berre i ulik rekkefølge. Variasjonen og mangfaldet er fråverande. Det er pop, rock, hiphop, rap, rap, hiphop, pop, rock, rock, metal, pop, techno, rock, hip hop, køntri, pop, rock, heavy, heavy, heavy, rock, heavy, pop, pop, rock, rap, pop, hiphop, rock, pop og så vidare. og aller helst skal det sjølvsagt vera produsert i andre land enn i Norge, eller iallfall kjem det som er det klart høgare opp på lista (kanskje av heilt andre grunnar?) Norskprosenten på desse listene er kan ein seia, gjennomført ufatteleg låg. også om ein ser på kva språk det meste av musikken blir sunge på (det er ikkje tysk - for å seia det slik). for omlag eit år sidan skreiv eg også om musikkjournalistikk her i bloggen. skreiv at eg innsåg, eller har erfart at det er svært få skriveføre, dedikerte musikkjournalistar i norge. svært få. og at etter å ha drive plateselskap sidan tidleg nitti-tal har eg pondus til å hevda det. etterkvart som flaumen av cd´ar har auka, har verken nivået eller talet på dei som skal skriva om musikk vorte kvalitativt høgare. den lokale oslo-avisa aftenposten hevdar igjen at dei har kompetanse, men sjølvskryt stinkar minst like mykje iår som ifjor. det kan ikkje vera lett å vera skrivande musikk-dedikert i dei andre tabloidioti-avisene heller. og kunnskapen om musikk er liten. det er synsing. ein treng ikkje anna enn eit par øyrer for å skriva om musikk. tenk om bokomtalar hadde blitt skrive av like inkompetente folk? Eg må også ta dette opp att: det at mange vil ha det samme, helst nøyaktig det samme som alle andre, på samme tid (helst) er uforståeleg - for meg. som plateselskapsdirektør også - men først og fremst som nysgjerrig lyttar. ein «mekanisme» eller idé eg aldri kjem til å forstå. fører ikkje denne kommersielle idéen (om det er det det er?) til einsretting? no er det nærmast stadfesta som «sant» eller «greit» - ein ting ingen reflekterar særs over: det at det finst masse av ein ting BETYR at den er kvalitativt bra? Opplest og vedteken???? HJELP! dette er noko eg ikkje forstår. men aldri vil godta som sanning. eg må halda fram med mitt. iår som ifjor. i min vesle nisje og vera nøgd med det. noko eg også er. så eg forstår ikkje heilt kvifor eg let meg bli..... provosert. eller om eg eigentleg ER det? Kanskje ikkje -

stereo

2010-11-25T22:38:00.003+01:00

wow wow wow idag henta eg min rega planar3. den har stått på loftet lenge. me snakkar femten år? omtrent. den er oppdatert med dynavector10X3. ria-trinnet er førebels. eg har kjøpt conrad johnson, creek og impulse H6 kopiar før i haust. det er ei ny verd. eg har fått ny cd-samling - for ikkje å snakka om lp. som eg spelar no. royal scam til dømes. ikkje spela for høgt diverre - det er seint. eg har nabo. men alt klarnar. det er ein transparang rein lyd. eg har jo to gamle bass-refleks/horn høgtalarar med coral element ståande eg.... dei må kanskje fram dei også? no treng eg iallfall ikkje fjernsynskringkasting. eit fjernt syn som blir kringkasta? det er minus åtte grader ute. november er ikkje over. det blir ein kald vinter. så me må lytta. varma oss på lydbølgjer. eg skal det. donald fagen syng "I don´t want to shoot someone...."

idag har eg

2010-11-22T23:36:00.002+01:00

teke mot til meg. gjort ferdig eit skrivestykkje. levert eit manus. igjen. det tek si tid. fire år minst. har eg arbeida med det. og å seia at det er ferdig er vel heller ikkje riktig. for det er det nok ikkje. men det er levert einkvan som kan lesa det og melda tilbake kva vedkommande no tykkjer. igjen. etter fleire rundar både her og der. slik er det i forlagsbransjen. det er mange som vaktar portane - på godt og ilt. men mest godt kanskje. jau, eg vil vel tru det. til beste for dei som skriv. også poesi som det i dette tilfellet handlar om. dagen var ikkje fyllt med så mykje anna, men litt saksofonspel måtte til og ein liten tur på kafé med kaffi. no må det sovast. det kjenner eg. også.

BUDDY AWARD 2010

2010-11-15T15:37:00.002+01:00

I am very happy - and touched - to get the highest award in Norwegian jazz - The BUDDY AWARD 2010.
This is what the board said:

The Norwegian jazz community presents its highest award to Karl Seglem

Musician, composer and record company founder Karl Seglem received the Buddy Prize 2010, the highest award presented by the Norwegian jazz community, on Friday evening. Karl Seglem is one of Norway’s foremost saxophonists, and has also made the goat’s horn his signature instrument. As a musician and composer Seglem has created a unique musical idiom inspired by jazz, folk and world music. In addition to pursuing his own career as a musician, Seglem has for the past twenty years presented new, innovative Norwegian music through his record company NORCD.

In a surprise move just before Karl Seglem was to give a concert with music from his critically acclaimed album Ossicles at the Bergen Jazz Forum, Nina Torske and Bjørnar Vasenden, representing the board of the Norwegian Jazz Federation, presented him with the Buddy Prize for 2010. The prize consists of NOK 50 000 and a statuette by artist Lise Frogg. The Buddy Prize was established by the Norwegian Jazz Federation in 1956, and the list of artists who have received the prize is no less than an inventory of the highlights of Norwegian jazz for the past five decades. The prize is awarded to a musician who has won distinction as an outstanding performer on his or her own instrument and at the same time has been a driving force in efforts to increase the popularity of jazz.

No-one who is familiar with the Norwegian jazz scene will be surprised to hear that this year’s prize went to Karl Seglem. Seglem has been active as a saxophonist and composer since the 1980s, and has devoted many years to developing his own distinctive musical idiom. Seglem is a pioneer within the Norwegian jazz community, and his fusion of jazz with folk and world music has attracted attention internationally.

Karl Seglem collaborates internationally with musicians from countries such as Portugal, Bulgaria and Pakistan, as well as with a number of Norwegian artists in other creative fields such as film, dance, visual art and poetry. He himself has also had his poetry published, and has collaborated with playwright Jon Fosse. Seglem has also developed projects targeted at children, such as “Isglem” together with Terje Isungset, and was responsible for initiating Norway’s first jazz festival for children, the Bajazz Festival. For the past twenty years Seglem has been operating the record company NORCD, with more than 100 releases spanning a broad range of jazz idioms from folk and world music to free improvisation.

Karl Seglem has previously received the Gammeleng-Prize and the Edvard Award.

rapport fire, Ossicles Tour

2010-11-12T16:13:00.001+01:00

Det er ekstremt. Ekstremt på mange ulike måtar. Eg er på turné på tiande dagen. Det er to konsertar igjen. Solingen og Lüedinghausen. Tyskland. Så mange inntrykk, så mange, kva skal eg seia, element, hendingar, opplevingar, erfaringar, ritual, utfordringar som dagleg kjem imot ein. Det er eit eige liv. Eit lite liv som no og då kan kjennast meiningslaust. All den tida ein ikkje står på scenen. Kjem ein seg dit er det greit. Då sluttar tida å gå, då er ein på veg, i musikken. Utanfor tida. I tida. Og berre der og då i tida. Kan ein høyra tida? Kjenner og veit at det vert viktigare og viktigare å levere gode konsertar kvar kveld, der og då. Å setta eit fokus frå første sekund. Det er ei vedunderleg oppleving å spela - når alt klaffar, når alt er som det skal og alle på scenen løftar musikken, løftar seg sjølv ut av seg sjølv og inn i musikken. Høyres kanskje patetisk ut og det er patetisk og ville skriva om korleis det er å spela. Det er igrunnen ubeskriveleg. Ikkje til å forklara.

Germany part of Ossicles Tour, rapport tre

2010-11-10T19:01:00.004+01:00

We´ve already done four concerts in Germany - all very different. Starting out on a nice Jazzfestival in Göttingen and played for a crowded house on the Deutsche Theater. A intense listening audience gave fantastic response on our playing and we had a very nice time both on stage and when not on stage! Then we drove to Dresden and entered Dreiköhningskirke. Total different sound and place and audience. It worked out well. A great challenge and experience to play in a church like that. We managed to do the music even more dynamic and powerful. I am very happy about that gig. Then Berlin and B flat. A nice club, but we played with a bad deal and the promotor had not done any extra to get people on a monday. Anyhow it will be remembered as one of the best gigs on the tour - I am quite shure about that. Tuesday: it was wonderful to come to Unterfahrt Jazzclub again - in Munich. What a great audience. All of us a bit tired driving that long distance - and being out on tour for a week. But the second set was nice. We lifted ourselves up and got good feedback. The band has growing every evening. We have fun. Great fun. Tonight: Beavers. Picture from B flat in Berlin.

tenk at eg fekk Buddy-prisen 2010

2010-11-06T18:10:00.001+01:00

Eg vart svært overraska og ekstremt glad. Hadde ingen idé om at eg var ein kandidat til den «høyeste utmerkelsen i norsk jazz»: Buddy-prisen. Eg har fått den. Må skriva det for å sjå det. Tru det.
Det var like før me skulle gå på scenen for konsert for Bergen Jazzforum, USF. Då kom Linda inn og opna døra til scenen. Der stod Bjørnar og Nina og begynnar snakka om ein pris... eg forstod ingen ting! Vart skikkeleg paff - sååå mange tankar som svirra i hovudet når eg etterkvart skjøna at det var eg som var vinnaren av prisen for 2010. Det var stort - Stort å gå inn der og ta imot prisen. Og svært inspirerande for vidare arbeid - Det må spelast. Det er det det må.

rapport to, Ossicles turné

2010-11-05T21:06:00.001+01:00

Det er skikkeleg vestlandshaust. Motstanden i den har vore, er og kan vera til inspirasjon. Me er seks karar i ein fullstappa ni-seter vivaro, rudlande mot bergen by. Me serverer, produserer lys, tonar, klang frå ulike instrument og det oppstår det som kallast musikk. Ikveld får Bergen del i den musikken. Dei som har bestemt seg for å gå til USF og oppsøka den. Gjennom regnet kjem me. Kind of rain frå plata «Spir» kling i hovudet mitt. Nokre av karane pratar lågt i telefonen, ein er ivrig med fotoapparatet, ein lyttar til konserten me gjorde igår. Avslappa atmosfære, vindaugsviskarane går jamnt og lyden av dekk mot regntung asfalt ligg som ein drone av grått lys i november. Dei einaste kontrasterande fargane er dei kvite rundballane langs Førdefjorden og nokre grøne flekkar av mose og gammalt ugrass langs bergsidene. Bergen er siste konsert i Norge før turen går til Tyskland. Me spelar i omlag ein og ein halv time, kvar dag. Alt før og etter, er venting. Eigentleg. Me ventar på å få spelt så å seia. Etter dei tre første konsertane kjenner eg at dette skal gå seg til, at me skal løfta oss og har mykje å gå på. Det tek alltid tid å spela seg inn. Spela seg opp. Spela seg saman. Mange element skal stemma, musikalsk sosialt, psykisk, fysisk. God musikk er samansett av ufatteleg mange parameter av mangfaldige faktorar (den var djup). Finna rette kjemien. Skapa gode energiar av klang. Kommunisere med ein, fleire lyttarar. Musikk er så abstrakt - og berre i noet. Så konkret i noet - der og då. Gripa noet.
Og no: Det er femtitre minutt til me går på scenen i Bergen.

turné 2010, rapport ein

2010-11-04T15:59:00.003+01:00

Jau - det må skrivast! (takk for kommentarar ;-) Ut på vegen. igjen. ut på scena for å spela musikk for folk som har betalt for å høyra på. folk som har valgt å gå på nett den konserten eg gjev. berre det er inspirerande. dei to konsertane som er gjennomført har gått godt. men onsdag morgon etter oslo-konserten var hard nok. då eg kom til Avis og skulle henta leigebilen (som eg hadde fått muntleg og skriftleg stadfesting på at var OK, dagen før), var den utleigd (til Rikskonsertane). har aldri opplevd akkurat det før - at Avis leiger ut bilen ein har bestilt! etter om og men og styr og vesen hosta dei opp ein skranglete ni-seter frå lillestrøm og vi la iveg til sogndal. storvegs å spela på Meieriet. og iår kom det litt folk også ;-) fin stemning, stor respons. veldig godt å spela då -
Og her sit eg i Florø (som feirar 150 år som by) ser rett ned på hamna, ut på havet og ekspressbåtane durar og buldrar som berre det. snart lydprøve i haavebua. spelferda 2010 er igang. bildet er frå oslokonserten

snart turné-blogg

2010-10-15T11:27:00.002+02:00

Eg skal på tolv dagars samanhengande turné med kvintetten min 2- 13 november 2010. Gler meg storvegs til det, og ikkje mindre etter at det nye albumet mitt Ossicles har fått så storvegs kritikkar. Vurderer no då - om eg skal skriva ein turnéblogg slik eg gjorde i 2008?
Ja eg er egoistisk! Eg skriv denne bloggen mest for meg sjølv - som logg, blogg. Likevel: eg lurer på om det er nokon som les noko som helst av det eg skriv her? Det er kun 1 følgar :-) Dagens spørsmål blir då om nokon der ute vil stadfesta at dei les dette - og sei ja til (dagleg) turnéblogg. Eventuelt nei.

Isglem

2010-09-09T22:53:00.002+02:00

Duoen Isglem avsluttar ti-dagars skulekonsert-turne i Buskerud imorgon fredag 10 september. tjuetre konsertar på ti dagar er slett ikkje verst. på kveldane kom me litt igang med tre-ringle restaurering - som i gode gamle dagar.... her er to av dei. lyden må du på konsert for å høyra...

Ossicles: 6 out of 6

2010-09-07T13:36:00.003+02:00

Ossicles is the name of my new album - out in Scandinavia Sept.2010. This review is worth to be posted on the blogg. Just click on it to enlarge it. I think I will have to get it translated!

juli

2010-07-14T09:07:00.002+02:00

grå himmel over oslo ein julimorgon. det ligg forventningar i juli. alt er opent. ein avventar kva som skal skje og ser tilbake på det ein har gjort så langt i året. og dei grøne gleder og sorger overveldar ein. kjem attende til hagen og forstår nesten ikkje at det kan gro så fort, så mykje på berre tre veker. naturen bryr seg ikkje om oss og våre ønskjer og planar om korleis det skal sjå ut. noko å læra av det. la seg flyta med og ikkje på død og liv ha det så strøkent. la det veksa, gro, og dø. det må arbeidast litt der idag. og det skal øvast, og det skal la intervjuast av amerikansk journalist som får bli med på eit glas på grünerløkka etterpå.
midt i juli kom også den store overraskinga i form av eit stipend. eit stipend eg har søkt på i svært mange år frå komponistenes vederlagsfond. tenk eg fekk eit eitt-årig stort stipend. det betyr at eg kan setja meg ned i ro og fred å komponere ny musikk. at eg må og skal det. setta av lange periodar neste år til dette arbeidet. det er fantastisk. må og skal nyttast godt. eg er uendeleg takksam for det. det er også ei annerkjenning av meg som komponist. juli er god. juli er forventning om det som skal skje -

konstaterer

2010-06-27T23:40:00.002+02:00

at blåbærlikøren som har stått i snart eit år, er svært god. sit ute ved eit bål, ved ei elv. elvi. junikveld. junielv. der går fisk opp no. det er eg sikker på. pipe og likør er ingen dum kombinasjon men la meg ikkje fortapa meg i euforiske smaksutlegningar. det er så mange andre ting ein kunne skriva om. men det å ha komme til sommarhuset sitt, etter å ha leigd det ut i nærare sju månader er ein fin ting. sommartemperatur er det ikkje. rå vestlandskveld som snart er natt. veldig lys natt sjølv om soli har snudd som det heiter (den har jo ikkje det). eg treng ikkje så mykje meir enn eit bål og ei elv har eg funne ut, men lyden frå rickie lee jones sitt flotte album Pop Pop inne frå stova må også med i bildet. høyrslebildet. sansebildet. eg tenkjer at jubileumet må feirast her - neste sommar ;-) det er her alt starta. for meg. enkelt. så vanskeleg. hat og kjærleik med underlege klangbotnar.

nytt album ferdig

2010-05-26T21:52:00.003+02:00

det er alltid ei merkeleg kjensle å ta på seg øyreklokkene og lytta gjennom nesten ein time med elleve sjølvlaga songar, som om nokre månader skal ut i verda. ei gåve som eg legg att, gjev vekk. noko eg slepp fri som har vore for meg, frå meg, i meg. dette albumet har masse energi. eg merka det igårnatt når eg hadde høyrt gjennom det. det har ei veldig kraft som kanskje trer tydelegare fram enn før? veit ikkje kvifor men det kjennes litt slik. og eg spør meg sjølv. eg gjer det. kven annan lagar slik musikk? eg kjem ikkje på nokon. eg er åleine om denne musikken. kan seia at den er min. dette er slik eg vil musikk skal låta. det er kanskje ikkje enkelt - sett frå andre sida, men like fullt, eg vågar å tru på at den ber. den ber ikkje ut til alle, men er det så nøye? er det så viktig? nei. det er ikkje det. viktigare at eg har tru. og alltid når eg har jobba så intenst med noko over så lang tid tenker eg at det skal bli lenge til neste gang. at det kanskje ikkje blir nokon neste gang endåtil. at dette er mitt siste album. no sluttar eg. legg opp som det heiter i sporten. som regel går det ikkje så lang tid før eg er igang igjen. med min energi. ikveld på ein onsdag har eg opna ei Chianti. Ei "Li Antico di Burchino" frå Terricolia-Pisa-Italia. Eg har fortjent kvar dråpe kjenner eg. Eg skålar for meg sjølv og musikken min. så får andre sei kva fan dei vil.

djupt inne

2010-04-08T20:15:00.004+02:00

I musikken. Jobbar. Eg er i det avsluttande arbeidet med oppfølgaren til mitt album "Urbs" som det no er over fire år sidan eg gav ut. Mange av komposisjonane har eg spelt med bandet mitt dei siste tre åra og innspelinga er meir basert på samspel, altså opptak av når bandet spelar, meir enn studio-arbeid - pålegg. Urbs var i stor grad det. Det nye albumet blir annsleis. Det triggar meg å jobba. Eg jobbar vel helst for mykje. Er produktiv som det heiter. Må legga ved eit bilde av mine horn her. På den nye innspelinga brukar eg nemleg 5 ulike - inkl. ten.saxen. Meir om dette kjem. Men her er dei samla på golvet på øvingsrommet:

nei det målet klarte eg ikkje

2010-03-19T20:23:00.002+01:00

å følga opp. ikveld er siste kveld her. berlin. og eg har skrive svært mykje heilt andre stader enn her på denne bloggen.så det er sagt. har fått fine arbeidsdagar. ein eigen ro midt i ein hektisk storby. likar den kontrasten. halda på med sitt. der. då. her .no. det er mykje støy i verda. idag. og no må eg ha mat. rett og slett. eindel stader å velga i er det. men eg kjem ikkje til å gå langt.

me er i mars

2010-03-04T21:58:00.002+01:00

alle som ein, iallfall på den vestlege halvkule. februar var kald og kjendest lenger enn sine tjueåtte dagar. alle med minusgrader og snø, snø snø. sikkert derfor det vart så lite skrift. her. meir skrift andre stader, no er mars her og me ser berr asfalt for første gang på lenge. det verste er at vi blir glade for det. då må det ha lege snø ei stund. eg skal snart til berlin by. og eg er veldig igang med ei ny innspeling. har forsåvidt vore det lenge men det intensiverar seg no - eg håpar å komma i mål snart. og håpar helsa til lydsjef skår held seg eller kjem seg er det vel rett å seia. det er ikkje enkelt. sjølv prøver eg å få litt rørsle for kroppen men er ikkje flink nok. i berlin er det flatt så der kan eg gå litt. har eg tenkt og skal eg. ellers skal eg skriva. og kvar dag skal eg skriva her. det må vera eit mål. avtale?

ny begynning

2010-01-14T23:40:00.004+01:00

på spelferd. gol i hallingdal. kaldt ute. har jobba sidan eg gjekk frå det begredelege matbordet som på fint heiter buffet eller koldtbord eller kva f... Det var iallfall lågmål. Elendig mat. Slaskete lagt fram. Varmt og kaldt og lunka om ein annan. Det som skulle vera kaldt var varmt og det som skal vera varmt var kaldt, eller lunka. TIl gryteretten (som ikkje var så verst (men kald)) fanst det ikkje ris og det brødet dei serverte var minst to dagar gammalt: altså bakt natt til igår. Varm-maten var laks, ihelsteikt grisesteik og den nevnte gryteretten. Minimal med grønsaker. Kun ikkjeheiltkokt brokkoli. Er det muleg? i 2010. Med eit slikt fokus på mat som vi har idag. Skammeleg. Pers er for stort. Fokus er iallfall ikkje på maten. Kanskje meir på drikka? Kaukinga frå rommet ved sidan av klokka kvart over sju gjorde at eg bytta rom. Der blir nok liv klokka 01.00! på 216 altså.
men nok klaging. eg er kanskje godt vant. Nei ikkje så veldig. MEN eg er særs ineressert i mat. ("over snittet trur eg omtrent"). Eg treng ikkje gourmet-mat, men eg vil ha mat som er laga med omtanke og kjærleik og interesse for den - det. Det finst - eller fanst ikkje her på Per´s i aften. Heilt på trynet. Trur ikkje dei som stod på kjøkenet er interessert i mat i det heile? Dei lempa greiene ut og let att augo. Her er det berre for kunden, gjesten, folket - å stauka det i seg for å bli mett. Få fyllt opp vomma før ein begynnar - eller held fram med å drikka. Sprit? Ukultur. Sukk. Norge er ingen kulturnasjon. Blir det ikkje i mi levetid. Eg er på spelferd. igjen. :-)

mot slutten

2009-12-28T23:54:00.002+01:00

mot enden av året nullni med macen oppå den keramiske steiketoppen under vifta med ei pipestappe leitande på nett etter MacBarens Vanilla tobakk som ser ut til å vera gått ut av produksjon i løpet av 2009. ikkje å få tak i. kuldegradene kryp inn mot husveggane men vi fyrer, eg fyrer. julehøgtida var roleg, stille og fin. slik den skal vera. har kjensla av at også ni-åringane - som jul er mest for, har kosa seg. første skitur igår. plateselskapjobbing idag. litt. det er påmeldt 683 album til Spellemannprisen 2009. eg har gjeve ut nokre av dei. tomas espedal skriv fine bøker - og ja: prosa med poetisk kraft. "IMOT KUNSTEN" litt meir variabel enn den forrige om å gå. men med flotte passasjar. eg kjøpte Ann Jäderlund også idag. begge desse er innstilt til nordisk råds litteraturpris. ein nær ven er femti år den treddevte! i denne månad. han vil feira den her i oslo med baccalao - og god vin - i årelang tradisjon. det varmar mitt hjarte. imorgon vil eg kløyva ved i sprengkulden og gjera opp eit bål i utegrillen. oransje mot det kvite. varme mot det nye året. fylla det med varme.

INGEN LISTETOPPAR, INGEN JULEPLATER, BERRE GOD MUSIKK, HEILE ÅRET

2009-12-09T08:43:00.004+01:00

KJØP NORSK MUSIKK TIL JUL. 2009 HAR VORE EIT STERKT NORCD ÅR
INGEN LISTETOPPAR, INGEN JULEPLATER, BERRE GOD MUSIKK, HEILE ÅRET

KJØP CD´ane her: www.norcd.no

Berit Opheim Versto&Karl Seglem - Draumkvedet
Tromsø Kunstforsyning - Tur
Glima - Tårån
Jon Eberson Trio - Born to be slow
Apeland/Skarbø/Økland - 1982 (LP)
Arve Henriksen/Elling Vanberg - Ellivan
Karl Seglem - NORSKjazz.no
Lena Skjerdal Trio - Home
Folkelarm 2009
Kallerdahl, Seglem, Ulvo, Hole, Sjøvaag - Skoddeheimen
Line Horneland - Horneland
Kenneth Sivertsen - Spør vinden (digitalt)

eg gidd rett og slett ikkje

2009-12-08T11:02:00.003+01:00

senda dyrproduserte cd-utgjevingar som eg lanserer på plateselskapet mitt til gud og kvarmann. i dette tilfellet til journalistar. i mange år dreiv eg med det. sendte ut store mengdar av kvar utgjeving til omtrent alt som var av kultur-redaksjonar og journalistar. på eit tidspunkt fann eg ut at det var tull og tøys og ei heilt bortkasta investering. eg vil tippa at langt under femti prosent av dei som mottok cd´ane verken høyrde musikken eller las informasjonen om dei. eg innsåg, erfarte at det er svært få skriveføre, dedikerte musikkjournalistar i norge. svært få. etter å ha drive plateselskap sidan nittennittiein har eg pondus til å hevda det. etterkvart som flaumen av cd´ar har auka, har verken nivået eller talet på dei som skal skriva om desse vorte kvalitativt høgare. den lokale oslo-kulturavisa aftenposten hevdar sjølv at dei har kompetanse men sjølvskryt stinkar, som kjent. det kan ikkje vera lett å vera skrivande musikk-dedikert i dei andre tabloidioti-avisene, det kan kvar og ein finna ut ved å bla gjennom kafe-eksemplaret, og ved sjølvsyn lesa kor lite skrift om musikken som står skrive. tenk om bokomtalar hadde fått like liten plass. men det står derimot eindel ting under musikkvignettar som ikkje har med musikk å gjera i det heile. det er ei anna sak. no til dags sender eg ut dei dyrproduserte utgjevingane til få, og får ei og anna omtale - omtrent på same nivå som når eg sendte ut fire ganger så mange eksemplar.
som cd-produsent kan eg ikkje endra røyndomen: det at mange vil ha det samme, helst nøyaktig det samme som alle andre, på samme tid (helst). forøvrig ein mekanisme eller idé eg aldri kjem til å forstå. er det ikkje denne kommersielle mekanismen som fører til einsretting? - det er no nærmast stadfesta som "sant": det at det finst masse av ein ting betyr at den er kvalitativt bra? dette er ei "sanning" eg heller aldri vil forstå. sikkert derfor eg er ein så dårleg forretningsmann. men eg har lært litt. som å ikkje senda ut mengdar med dyrproduserte cd-utgjevingar til folk som ikkje vil ha dei. eg har slutta med det og held forøvrig på med mitt.

framleis på sosialen

2009-11-27T13:44:00.002+01:00

sidan det ikkje gjekk ann å redigere eller skriva vidare på det innlegget eg hadde begynt på. (det skal jo gå då kløne)
eg tenker at dette er ein stad eg kunne ha oppretta som stamkafé. i gode gamle ibsen, sandemose, bjørneboe og andre si ånd. sine ånder! gå hit frå kongens gate - som som kjent er ei forlenging av møllergata eller omvendt, kvar dag til eit visst tidspunkt slik at til dømes servitørane på stortorvets gjestgiveri, narvesen-tilsette på stortorvet eller damene på blaze kunne stilt klokka etter meg. foto-video butikken over gata har vel nok med å selga digitalt utstyr av ulikt kaliber.
heretter går eg på sosialen. seier eg til meg sjølv. må eller vil skriva rapportar herifrå fleire gonger enn i dag. lovar eg meg sjølv. og det er igrunn nok folk å lova noko til. biffsmørbrødet var heilt suverent godt. det er ikkje folk her ellers. ingen trur eg. er eg åleine på sosialen? ikkje andre enno antageleg. kanskje har dei vore her til lunsj og kanskje er det full trøkk ikveld. det skulle ikkje forundre meg det minste. at det er mange som går på sosialen veit me jo. det heiter nav med eit anna ord. mange er inne i navet. blir sikkert fortumla av å tumla rundt der. her sit eg. mange går forbi. ymse. kjekt å sjå.karakternorge. og der drog isbilen forbi i november. eg betalar og går. første gong på sosialen. ikkje siste.

eg sit på sosialen

2009-11-27T13:19:00.003+01:00

det er ein nyopna stad i møllergata. eg feirar meg sjølv med eit glas chablis, og har tinga biffsmørbrød. lunsj dette. ein fredag i oslo. bilar og folk forbi uti vegen som nokon i bygda der eg kjem ifrå ville sagt. ein skal unna seg litt etter å ha arbeida så lenge med ein ting, og framlies er det sjølvsagt ikkje slutt med dette, men like fullt. eit stykke arbeid er iallfall høvla ut, så får øksene falla om og når dei fell. eg feirar litt. pittelitt. for meg sjølv. det er heilt greit. like greit. her på sosialen ein fredag mot ettermiddag og helg. der kom biffsmørbrødet på bordet. ser lovande ut. namm namm

blogg og blagg

2009-11-26T14:46:00.002+01:00

ikkje så mykje nytt anna enn at eg ser blå himmel frå arbeidsrommet i oslo sentrum der eg freistar å arbeida og noko blir vel gjort når sant skal seiast og reknskap skrivast. dette sjølv om dagane er litt bustete og må strammast inn i høve til gjeremål og arbeidsdisiplin. det er forøvrig mål eg har konstant. no må eg heim og laga middag til tvillingjenter som skal på turning. det var den dagen. det vil seia første økt.

tolv komma ni kilo poesi

2009-11-16T17:34:00.003+01:00

idag måtte eg krypa til korset og det vil seia det kom ikkje overraskande på i det heile for tidleg i haust gav forlaget melding om at poesisamlinga mi skulle makulerast. altså dei eksemplar som ikkje er solgt. eg fekk muligheiten til å bestilla rest-opplag og tjuefem eksemplar skulle til eit slags antikvariat eller lager. fekk ikkje heilt med meg innhaldet i eit brev nummer to som forlaget sendte ut, der dette med å kunne kjøp deler av restopplaget til eige bruk vart utelate. det gjekk meg hus forbi men her ein dag fekk eg melding om at det var komme ei pakke og eg tenkte med meg at det kan jo ikkje vera så mange bøker dei har sendt, samlinga vart som venta ikkje nokon bestselgar, og ikkje var den særleg tjukk heller så dette var noko eg kunne ta under armen eller i ein sekk tenkte eg. eg sjekka ikkje kiloprisen på sendinga før eg gjekk til posten. der såg eg nok overraska ut i andletsfjeset når pakken vart utlevert. det var litt poesi, for å seia det slik. tolv komma ni kilo var pakken. vegen frå økern med nesten tretten kilo poesi var lang. det var og er heller ikkje hyggeleg å tenka på at no er mange bøker sendt til grønmo eller kvar dei no sender dei? og makulert, øydelagt, destruert, til det vi kallar søppel eller luft eller biomasse. kva veit eg. resirkulert vonaleg. eg har høyrt om forfattarar som brukar poesisamlingane sine som isolasjon i skrivestovene sine. det treng eg ikkje men kassen står no her. det som er att av boka eg skreiv. eg har ikkje opna den for å sjå om det er tjuefem eller femti eller hundre bøker. litt spenning må eg ha - i kvardagen.

Det er derfor

2009-11-13T20:18:00.002+01:00

"Det er derfor de knepper så meget i dette land ......og andre eksistensielle overvejelser" av Jørgen Leth og Morten Sabroe. Kosteleg og inspirerande lesnad. to aldrandre kunstnarar skriv e-post til kvarandre i omlag eit år - og politikens forlag gjev det ut. kompromisslaust ærleg - ja. det handlar om kvinner, kjærleik, sex, alder, liv, film og musikk. det velkjente og det framande. ja det er tankevekkande og morosamt - men slett ikkje provoserande! det hevdar forlaget men det er eg ikkje med på! ikkje kjedeleg og ein vert litt klokare. ok. men provoserande? nei. laurdag i snø. mine tvillingjenter ser på "bit for bit". trøste og bære for eit program. stakkars norge som ikkje har fostra andre enn dyrhaug (muleg eg har grytt ut or meg drit om han før i denne bloggen? minnest eg vagt), og som ikkje har klart å kopiere andre tv-konsept enn dette. det er rett og slett skrekkeleg. eg har ikkje ord. kor mange år har det halde på? det må vera mange........og dette elskar det norske folk. ja dei gjer det . og dei om det.
slik sett er eg ikkje det norske folk. imorgon blir det måking av snø og saging av ved igjen..... stas!

historisk

2009-11-06T10:34:00.004+01:00

Dette skjermbildet frå studioet til Reidar Skår i 7Etage i Oslo syner det digitale lydbildet av Håkon Høgemo si hardingfele, idet han spelar inn den nye springaren som han og eg har dikta. Den får namnet Skruplar trur eg....... Ikkje så enkelt å gje seg i kast med springar - men moro. Har hatt ei flott veke med kvintetten i studio og det nærmar seg ein time og vel så det, med innspelt musikk. Albumet kjem neste haust. Lanseringsturne i November 2010. Imorgon er det konsert i Tyskland, Jameln, Platenlaase på det som skulle vera turnéen i haust. Den er vel ein fiasko nesten. Kun to jobbar og dermed ingen turne. Men konserten mandag er viktig. Leverkusener Jazztage er store - og det er radio-opptak og tv-opptak og greier. Bandet let som ei kule - så eg gledar meg. Veldig.

føremiddag

2009-10-20T10:35:00.003+02:00

i bodø. skal vandra til norsk luftfartsmuseum og ha to konsertar for skuleborn som har sett på edderkoppar og kravlande kryp av ulikt slag. igår holdt eg ein svær tarantella i nevane. overraskande at eg ville det! overraska meg sjølv rett og slett. regn og vind i bodø. for det meste det. kvar gong eg har vore her og det begynnar å bli nokre gonger. men eg likar meg her, ein rufsete by med ein mildt sagt rufsete arkitektur. no skal dei bygga kulturkvartal midt på kaia også. skal bli spennande å sjå kva for ein estetikk dei velger på det bygget i lys av alt det andre som har fått byggeløyve her. Men som sagt, eg likar meg her. så er det sagt. noko i lynnet til nordlendinger er likt sogningen sitt, trur eg. og no må eg pakka horna og komma meg avstad. isungset, edderkoppane og luftfartsmuseumet ventar.... ventar -

togvugg

2009-10-16T10:42:00.003+02:00

vuggar på toget og er snart på Lillehammer. Her skal det spelast på Dølajazz09. har ikkje spelt på den festivalen sidan 1995 trur eg. øving idag med maren selvaag og erland dahlen. gledar meg til det. til å spela. det er jo det eg skal her i verdi. skal og må. mest. konsert med nevnte duo klokka 14.00 laurdagen og konsert med eple trio kl 20.00. tett program men me likar det. blir sikkert mange kjende å sjå, og muligheit for å høyra nokre konsertar ikveld vil eg tru. no ligg mjøsa og krusar på venstre side og skogane er gule. det lir mot vinter - som kjent. den kjem og går - som jazzfestivaljobbane.

entrepenør-helvetet

2009-10-12T21:38:00.002+02:00

på Årdalstangen finst det ein kakse (nei det finst mange) men eg tenkjer på son og son og soneson og sonesons son av ein av storbondane i denne bygda. dei er alle biten av maskinkøyrarsjuken og har nærast vakse opp, ja faktisk så HAR dei vakse opp i kahytten på ei gravemaskin, i ein lastebil eller ein hjullastar. det er heilt naturleg for dei å starta og bruka desse helvetes bråkemaskinene kor tid som helst på døgnet. det har seg slik at rett overfor elva ligg sandtaket som dei hentar ut sand ifrå og tippar og sorterer ulike slags såkalte massar som jord, singel, grus og sand - m. meir. i skrivande stund, ein mandagskveld klokka kvart på ti er ein av dei (antageleg seksten eller sytten eller atten-åringen) i gang med å flytta nokre kjempesteinar i grabben sin. det lagar eit sant helvetes leven! rett over elva for huset der eg sit og prøver å arbeid med noko som på ingen måte krev slike lydar. tenk om eg som musikar skulle ha opptrådd like respektlaust overfor det å laga lyd, f.eks øva på hornet mitt? puh, der sette han seg i lastebilen og køyrde heim. sikkert for å sjå lastebil-løp eller gravemaskin-konkurransar på tv :-) du kan ta deg fan på at han eller faren eller sonen eller sonesonen er igang klokka sju imorgon tidleg.

det er stille

2009-10-10T20:48:00.002+02:00

på årdalstangen. særleg om helgane. hydro driv ikkje med transport av råstoffet oksyd eller aluminium heller - denne helgi iallfall. elvi er liti. liene er gule og toppane har kvit snø. himmelen var heilt blå idag. no er den svart. eit slags prospektkort. postkort å senda ut i verdi. eg prøver å få til noko
av noko. ikkje alltid like lett og det tek alltid lenger tid enn ein gjerne vil, som kjent. tid å komma inn i det, gå ut av det, få det til. Serego Aligiheri Possessioni Rosso 2007 hjelp neppe. men er god. godt. eg har ei raud lyspære i ein eldgammal utekuppel hengande her i skriverommet. raudt lys. raud vin. greit. imorgon skal eg spela i bergen - igjen.... det gledar eg meg til... igjen....
for born. så dreg eg inn her igjen eit døgn. gledar meg til det også. kanskje får eg til noko - då, no?

septembermat

2009-09-13T13:04:00.002+02:00

idag skal Tanja, Christian, Marta og Elias få lammesaute med paprika og timian, ris, nybakt havrebrød med rosiner og tomatar (heile tilogmed, men små) -
søndag på kjøkenet med vin utom glasi. lauvet på dei store bjørkene i hagen har gule flekkar. potetriset i min vesle åker har visna men purrelaukane står og struttar opp i lufti. nokre fleire squash blir det også. Litt lyst å gå ut der i hagen når denne gryta har komme på kok eller kun ventar på paprikaen. mat tek tid. igår var eg på fantastisk middag hjå håkon og annine. svært inspirerande. hausten er tida for å samlast rundt mat - også. korleis få til det? valg, valg valg. ta eit valg. velga det inn. denne hausten har eg tid til det - så vi får sjå kva eg klarar. imorgon er det forresten valg valg valg. Bruka stemmeretten Ja!

Det runde

2009-08-17T17:29:00.002+02:00

Arnljot Eggen var ein flott poet. Han døydde tidegare i vår - men dikta står. Eg var i Bokbyen Fjærland og fann der to av dei tre første diktsamlingane hans - i førsteutgåver :-). Debuten "Eld og is" fann eg ikkje, men den skal eg jakta på. Så frå den andre diksamlinga som då heiter "Jegeren" står dette diktet:

Rund er jorda svarva.
Alt må følgje hennar runding,
skip og bølgjer, fly og storm.
Barnehovud, kvinnebryst og - lender
har den same form.

Alle vandrarar på kloten
ser den runde horisont.
Aldri møter mål og ende,
aldri siste front.

Kliv i bratta, styr mot stjerner,
stup mot kløfter, gå til grunne -
Aldri skal den vengeborne
pilodd-kvesste
slite seg ifrå det runde -

grimstad i regn

2009-07-27T15:24:00.003+02:00

det kan regna tungt her sør. tungt, tett og lenge. dagen etter ein fantastisk smeigedag der eg var på båttur med "proppen" i skjærgården her. me var ikkje åleine nei. det er ein underleg ting med nordmenn at dei alle skal gjera det samme og helst på dei samme stader som alle andre gjer det samme. som å køyra eller visa fram båten, hytta, bilen eller kroppen sin eller ein kombinasjon av dette. men på sjøen er det jo båten som gjeld. igårkveld på luftetur over osterkil-brui såg eg eit svært morosamt syn då eit sjeldsynt flytande stereo-anlegg kom skvalpande i over hundre desibel med "we don´t need no education" på full guff i sommarkvelden. Ei slags snekke med mega-høgtalarar vend mot passasjerane på akterdekket eler kva ein no skal kalla det. der stod iallfall ein fem seks personar med kvar si pils i håndi og song med for full hals. spørs om ikkje dei vart anmeldt nokre timar etterpå. det var litt av eit syn - og ein lyd. støynivået er ekstremt mykje høgare her sør i juli enn i september, ja det vera seg alle dei andre månadene i året. idag regna det tett. opplett no. men uansett blir det istid tre ikveld! - på grimstad kino.

sommaroslo

2009-07-18T11:56:00.003+02:00

byen er sløv og sakte og eg er på vitjing. liksom. innom mellom vestlandet og sørlandet. dotter mi sa at det var fint me budde i oslo for det låg midt imellom vest og sør. likar seg ikkje i oslo om sommaren. mange har skrive eller sagt at dei kjenner seg som vitjande i denne byen og eg forstår det lettare no sommarstid. byen og menneska meir gjennomsiktig. som om ein ser den tydelegare - både det vanskelege og det lette. oslo er full av innflyttarar som reiser vekk om sommaren. no tjuknar det til på den opne himmelen eg ser frå toppen av Sinsen. regn skal komma. prøver å komma litt igang med arbeid av ymse slag. har tendens til å hopa seg opp når ein koblar ut, men det er ikkje aller verst. hagen er full av ugras må vita - men det kan eg ta tidsnok. det også. sommaroslo er sakte og sløv. men fin nok. open til å vandra i ein laurdag i juli totusenogni.

jo, vi fortjener betre og får betre

2009-06-08T17:58:00.001+02:00

Karl Seglem «NORSKJAZZ.NO»
Umåtelig vakkert
Utsøkt kvartettspill fra en høyst personlig utøver og hans unge menn
SVEIN ANDERSEN/AFTENPOSTEN
Publisert: 08.06.09 15:03

Allsidige Karl Seglem (47) har i nærmere to tiår vært en av våre flotteste eksponenter for den fruktbare musikalske forbrødring mellom folkemusikk, jazz og egen oppdagerferd. En utøver som gjennom iherdig eksperimentering har gitt oss mange gleder.

Vist oss nye musikalske kombinasjoner og klanglige bilder, samtidig som han har utfordret våre genreoppfatninger. Vi er blitt så vant til å oppleve ham med bukkehornet, og forbinde ham med nytenkning. Denne gang gir han oss en annen side av seg selv. Nå har han lagt bukkehornet på vent og latt saksofonen få være senter alene. Han har båret på en drøm om å spille inn et akustisk album med en kvartett. Nå er drømmen realisert.

I samspill med Eple Trio har han laget en utrolig vakker plate. Fem egenkomponerte, en folketone, «Året hallar» og en portugisisk perle, «Portugalsong (Meu Amigo Está Longe). Man blir helt betatt av den klare, besnærende tonen i Seglems saksofon, mens trioen Anders Ulvo, piano, Sigurd Hole, bass og trommeslager Jonas Howden Sjøvaag utfyller lydbildet med stor musikalitet.

Alle involverte gir hverandre rikelig med rom å boltre seg på – stillferdig, smått melankolsk og vakkert.

bergen kallar

2009-06-07T13:56:00.003+02:00

mykje er gjort. eit tomrom. etter alt er gjort. skapt. finna ny retning no. nye klangar andre stader og vera trygg på at det som er gjort vil bli ståande og kan gje meining til andre. kven veit. imorgon spelar eg igjen for born som flokkar seg kring musikk. alltid undrande. det må eg også vera.

NORSK JAZZ NO

2009-05-26T12:06:00.002+02:00

Norsk jazz no: Er det ein parole,vart eg spurt. Kanskje det, svara eg.
Det finst god og dårleg musikk. Det finst gode og elendige lyttarar. Eg går stadig rundt og trur at visse ting i verda forandrar seg til det betre, at folk utviklar seg - som til dømes lyttarar, og har eit større vidsyn no - enn for til dømes 25 år sidan - då eg entra den super-vesle manesjen som vi kan kalla norsk jazz - miljøet rundt musikken. Slik er det ikkje. Så feil kan eg ta. Det kan ofte visa seg at folk blir enno meir forstokka og innsnevra etter som åra går - altså at det motsatte skjer. Nokre lyttarar HAR svaret på kva som er jazz. Tenk det! Eg tykkjer det er heilt fantastisk at det er muleg i 2009. Å vera så bombesikker, så firkanta i skallen at ein får seg til å skriva ".... forvirres allerede i første nummer, som er en portugisisk melodi. Himla vakker, men spilt helt uten improvisasjon – og altså verken norsk eller jazz." Det er eit eller anna som har gått i ball for fyren. Særs fokusert eller til poenget er det ikkje. Vi er ikkje belemra med særs gode musikk-kritikarar i dette landet og kritikken sitatet her henta frå er eit grelt eksempel på det. Elendig språk, surmaga overflatisk preik og leiting etter trykkfeil i cover. Mine intensjonar som artist med å gje ut eit nytt album med ein annan musikk og ein ny innfallsvinkel går vedkommande totalt hus forbi. Får vi som fortjent - vi som jobbar dagleg med nisjemusikk? Har vi verkeleg ikkje gjort oss fortjent til betre?

på tide med nokre ord

2009-05-12T00:25:00.002+02:00

i dag har eg gått rundt i bergen ut frå neptun og ned på bryggene eller kaiane som eg ville ha sagt og bort til aviskiosken der eg kjøpte lokalavisa frå indre sogn og så gjekk eg opp på nygårdshaugen og inn i det nye flotte studentsenteret dei har fått her i bergen og leverte cd´en min til studentradioen og så gjekk eg ned att bakkane og forbi grieghallen og passerte lille lungeren og bort til togstasjonen med meg tilbake gjennom marken der eg gjekk nedom markesmuget seks der eg ein gong budde i eit tidlegare liv så ned att langs gamle banco rott tidlegare Norge bank vel og inn i smuga der og ein liten stopp med ei wiener tok eg meg for eg begynte å bli slapp og så gjekk eg ut langs bryggen på andre sida og kikte på dei skakke trebygningane på vegen inn att og sola var framme etter mange dagar med regn og godt var det sjølv om det var kaldt når eg for siste gong denne dagen kryssa kaiane og innom HogM og kjøpte meg svarte sokkar og ikkje før var eg komme inn att på hotellet før eg sovna og dei ringte ein halvtime etterpå og lurte veldig på om eg kunne vera med i jazzonen som er jazzprogrammet til srib og det kunne eg så eg måtte opp att på nygårdshøgda og deltok der i prat med nokre hyggelege karar som spelte portugalsongen min og eg snakka iveg om norskjazzen min og etter det så åt eg god middag på china house og gjekk rett hit der eg har sete pal å jobba med å pakka cd´ar og skriva epostar til det vart natt og no må eg legga meg i senga for eg har tre konsertar imorgon og den første går igang klokka 09.15. god natt.

når det røyner på

2009-04-14T09:28:00.001+02:00

"Sig din Forretningsfører, at de siste 40 kroner maa han nu sende mig.  Naar jeg kund afholder hva jeg kalder mine Mandfolkudgifter,  hvoraf B.B. (Bjørnstjerne) og Jonas Lie aldrig har haft nogen: de har aldrig kjøbt sig  noget til sig selv – end sige til at forære bort; de faar lidt til  Tobak af sin Kone og et Glas til Fortæring paa Huset; men Lommepenger  har de aldrig havt – O Mandhaftighed! – De ved ikke stort mere om  Mandfolks Liv og Vennskabs Glæde end Straffanger. O Caroline!  O Thomasine!"  
Alexander Kielland

sein ettermiddag

2009-03-19T18:22:00.003+01:00

Nesna. Eg sit i ei gul campinghytte og høyrer vinden knaka, regnet sler hardt mot vindauget sjølv om det er to meter ut til open himmel - verandataket hjelp ikkje. det driv som det heiter. mars driv på, seier eg. eg har ein dag igjen og turneleggaren har lagt opp til den lengste køyringa og dei minste skulane imorgon på ein fredag, slik at ein ikkje kjem seg sørover og er heime før langt på kveld. Lurer på om ho har familie? Turneplanleggarar har eg ofte hatt lyst til å prata med for å læra litt om korleis dei tenkjer. Ein alvorsprat ville eg i dette særtilfellet ha teke - men det får vera. to konsertar og ferdig. eg lengtar etter vår, etter varmare, etter sol og lys. det er heldigvis berre omlag ein månad til eg skal til spania.
eg har altså nesten gjort unna heile nordland fylke igjen. for tredje gang. første med kenneth, andre med terje, tredje med håkon og harald. det er eit flott fylke å reisa i. fantastisk natur og opptil fleire trivelege folk på flotte skular, (dei andre snakkar vi ikkje om.) konsertane har gått veldig fint også denne veka, så vi får håpa at nokre andre fylke vil ha oss - -med tid og stunder. i desse tider veit ein aldri kvar RK hoppar! og kven..
huttetu som det blæs og regnar. blir å halda seg her.... eit halvt døgn til.

tidleg morgon

2009-02-20T07:44:00.004+01:00

I Sandnessjøen, og snøen driv over kaien. eg har rom i femte etasje og har fulgt med på båtane som kjem og går. no ligg Bourbon Topaz her, grøn og løgen. må vel vera eit tilførselskip til nordsjøen? kven veit. mange, men ikkje eg. det er siste morgon før siste to konsertar før helg, før heimreise. fjorten dagar er lenge vekke frå jentene mine. eg saknar dei. skal bli fint å komma heim til oslo no. eg skal opp igjen nord i mars - ei veke frå sekstande. no må eg pakka kofferten og komma meg iveg til ura barneskule for konsert klokka ni og klokka ti. så stokka-vernes-oslo. god helg!

På tur med Hurtigruta

2009-02-18T15:41:00.002+01:00

Eg må vedgå at eg lenge hadde tenkt og hatt lyst til å reisa med Hurtigruta. Eg var tilogmed innom Midnattsol når den låg i Oslo under reiselivsmessa nyleg. No har eg gjort det. Tur - retur Brønnøysund - Trondheim, i samband med at eg hadde frihelg og kunne kombinere det med eit møte. Eg angrar ikkje. Det er ei unik reise - nærast uansett kvar ein går ombord og på land. Tenk eg hadde to heile dagar og vel så det “for meg sjølv” på reise.Tok meg tid. Langsam reise på vatn frå eit punkt til eit anna langs den vidstrakte kysten av landet Norge. Ei eiga stemning. På returen attende til Brønnøysund eit utruleg lys, som berre her nord, i den blå timen etter at sola forsvann ned i havet nord for Trondheim ein stad. Eg vil tilrå fleire å ta ein slik tur. Særleg utanom sesongen som det heiter. Det gjer noko med ein.
Sørover tok eg Vesterålen. Nordover ein av dei eldse båtane, Lofoten. Eiga stemning på dei begge. Eg er ein av dei som ikkje forstår at Hurtigruten står i fare for å bli lagt ned - eller redusert, men om ein ser på prisane både på reisa og ombord har Hurtigruta litt å læra av Oslo Sporveier. Sett ned prisane på enkeltreiser eller distansereiser mellom ulike stader på ruta. Fleire gode nordmenn vil bruka den. Garantert. Og set ned prisen på mat og drikke. Å betala tjuesju kroner for ein svart kopp med båtkaffi er drygt - og det var ikkje påfyll. Ein tre rettars middag kosta tresyttisju (om du ikkje har førehandstinga). I og for seg greit - om ein hadde lagt seg litt meir i selen både med maten og serveringa. Vi er rimeleg kravstore vortne på slikt etter kvart. Men uansett - eg hadde ein finfin tur og neste gong tek eg med meg familien min - utanom sesongen. Må Hurtigruta leva lenge lenge. Den er unik. Prøv “sakte reise” i år - eller neste år -

eg les ikkje

2009-02-12T22:26:00.004+01:00

krim
beklagar.
eller er det nokon som helst grunn til å beklaga det?
eg skammar meg ikkje over at eg ikkje har sett ein valdsfilm i heile mitt liv heller.
kva kjem det seg av at ein dei siste åra på ein måte har kjensla av at denne sjangeren særleg i bøker og på fjernsyn (det er eit flott ord - mykje betre enn tv), kveler oss, overfløymer oss, ja går til åtak på oss frå alle kantar? eg forstår ikkje at det kan vera så stas å lesa så mange utspekulerte historiar om mordarar, drapsmenn og menneske det klikkar for på ulikt vis. kva skal ein med det? er det for spenninga sin del - einast? har folk det så keisamt i kvardagane sine at det einaste som kan få dei nyfikne er eit blodig øksemord, eller eit raffinert giftmord? dei har nok det. det blir jo solgt enorme mengdar med bøker - og på tv er det slutt på den tida då det var spenning einast på fredagar når Colombo og Derrick rulla over skjermen! no er det krimseriar på alle kanalar til alle døgnet sine tider. krim og fotball. halleluja. må grunda meir på dette - eller la det vera.

klokka 00 00

2009-02-11T00:00:00.002+01:00

viser mac´en min i det eg ville skriva at det er ei ny natt også i brønnøysund. konsertane på BBU gjekk bra, sjølv om kulden i den skitne gymsalen gjorde det litt vanskeleg med stemminga. det er naturlover som gjer at hardingfeler med tarmstrengar stig og synk om ein annan. nokre prøver å innbilla oss at det er overjordiske krefter og at hardingfela sine strenger blir styrt av høgare maktar. makan til vås. det er eit helvetes instrument å stemma og det er forbausande få - tilogmed av dei gode spelemennene som kan det, eller rettare sagt tek seg tid til det. ikkje er dei flinke til å fortelja omverda at det er vanskeleg - for å skapa respekt for den kunnskap som ligg i å stemma ei hardingfela "fort". noko som fører til at mange vel lettaste og absolutt verste utveg: å spela surt. ingen ting er verre (nesten) - iallfall om det skal skapast musikk. eg er griseheldig slik som spelar med den Spelemannen eg gjer. men det skal seiast at eg også har lært meg nokre triks opp igjennom alle desse åra, som gjer at konsertane glir avstad utan for store hol. stemming kan på mange måtar vera fin musikk også - avogtil. tenk på det. god natt i natta

huuiii hu som det ular i brønnøysund

2009-02-09T20:51:00.004+01:00

snøen føl etter meg. masse snø. og no har det begynt å ula kring novene på det gamle torghatten hotell som no sjølvsagt den gamle hallingdølen thon har forbarma seg over, iallfall fått namnet sitt på. men igår i resepsjonen sa dama at heile skiten skulle rivast. det ser jo ikkje ut i måneskin så det er ikkje rart. går du inn på nettsidene står det at det er sauna og re-laks avdeling men det er berre bløff. svimming-pulen og heile greia er avstengt og ute blæs det opp til storm. eg har omnen på 30 men det er like kaldt her på rom firehundreogni. eg les passande nok langeland sine essays om gamlelandet Noreg. slett ikkje verst. han kunne ha vore med på rikskonsertturne rundtomkring i landet så hadde han opplevd enno meir. særleg her i Nordland eller troms, for det hoppa han galant over. fått møta enno fleire forunderlege menneske av ulikt slag. til slutt skal seiast at den grilla turrfisken eg kjøpte meg (for eigne tjente peng) i restauranten her, var av internasjonal klasse. rett og slett fantastisk god. no er det vel snart å balla dyna rundt seg for å halda heten....

det er noko med gamle hus

2009-01-26T20:04:00.003+01:00

eg veit ikkje kva det er. eg sit her i eit rom med tømra veggar som slekta eller einkvan eg ikkje veit heilt kven eg har høyrt det frå, som meinar at dette rommet er bygd rundt 1890. det er ei stund sidan. her er det lunt og godt. vil tru det er forholdsvis lite stråling av til dømes freon? kven veit? her har eg sete før. rommet er meg. det betyr mykje for meg. har "gjeve" meg mykje" i form av tankar, idéar. kraft rett og slett - men også konkret gjeve meg rom til å arbeida. bokstaveleg tala. ikkje godt å forstå kvifor ein må hit igjen og igjen, og at ting dett på plass her. med eit. som eit lys, på ein måte. mange lys. har sjølvsagt ikkje fått gjort så mykje som eg hadde håpa desse dagane eg har vore her - men like fullt. eg har vore her igjen. kjent at det er viktig for meg. fått lov til å bruka litt tid her. det er eg uendeleg glad for. det får meg vidare og vidare. imorgon over fjellet til oslo.

godt nytt år

2009-01-12T21:45:00.004+01:00

framleis er totusenogni nytt, sjølv om det viser seg fort at det er eit godt gammalt år, som er igang. eg meinar, både når det gjeld mildværet, ikkje noko snø så ein får ta fram skia, og meir generelt alt det å skriva ni istaden for åtte ikkje gjer den heile store skilnaden eigentleg. istilhøva har vore glimrande og dei svenske skridskøytorna eg fekk til jul er prøvd mellom anna på Semsvannet. flott gli og fart og is. kaldt i kinnet, friskt og godt. jogging driv eg også med. kneet mitt er ikkje heilt med - men tiger-balsam er tingen. prøver å få gjort eit og anna sidan eg har lite reising i vår. komma inn i andre rytmar. er det muleg? trur det er både muleg og viktig. skulle til Årdalstangen denne veka men det måtte utsettast til neste. Då feirar sjølvaste Siv E. 50-års jubileum. det blir nok ein triveleg fest. den nye CD´en min saman med Berit er ute - fekk fin femmar i aftenposten idag og litt merksemd har det vore - for det fantastiske diktet Draumkvedet. Sjekk ut det alle som kan! Ha fint år så lenge

på tampen

2008-12-29T17:40:00.002+01:00

av totusenogåtte er det høveleg med litt statistikk. bloggstatistikk. eg skriv her innlegg eitthundreogfemtisju. dei har eg fått omlag førti kommentarar på. eg har ikkje peiling på kor mange som les det eg skriv, men nokre må det no vera. og det tykkjer eg er kjekt å tenka på. eg har ikkje skrive særs om jula iår. trengte ein pause der. lei av meg sjølv kanskje. det har vore ei fin og roleg tid og eg er mest glad for at sola har snudd. merkar det er lysare allereie. no kjem den kjekkaste festen - eller den med lengst tradisjon. må finna ut når kåre og eg feira nyttår saman for første gang. han kjem med familien sin imorgon - og det sjølv om han nyleg mista far sin. gledar meg til å laga nyttårsmåltidet saman med han, og servera det for fleire gode vener. me blir fjorten til bords med stort og smått. det er sjølvsagt kalkun. også statistisk sett riktig. har aldri vore anna sidan vi begynte. men siderettane varierar alltid. men før det blir det baccalao. altså imorgon. vi feirar dagen hans (kåre sin altså).mykje festivitas og lite statistikk eigentleg

i ro

2008-12-11T23:48:00.003+01:00

i oslo. det blir ikkje Årdalstangen før jul. nei, eg må ta det roleg. blir her. nok reising iår :-) igår var eg på gangfest hjå Samlaget.
sakna portvinen - for der fanst mange gode ostar! hadde kjekt selskap og fekk prata med fleire hyggelege folk. det einaste "julebordet" mitt iår. men eg kan ha eit julebord for meg sjølv imorgon. har lurt litt på det. Igår mastra eg norskjazz no utgjevinga mi. høyrer på den no og må seia at eg er overmåte nøgd. her er ein front som er forkasta. jobbar med saken for å seia det slik. ting tek tid. som all tid. og godt er vel eigentleg det......

ferdig i nord

2008-12-09T09:48:00.003+01:00

Den reisande trio :-)

for å avslutta turneblogg legg eg ut eit par bilder frå sistedagane. er no attende i Oslo, der eg har forholdsvis rolege dagar før jul. det spørs om det blir ein tur til Årdalstangen kommande helg. både for å sjå etter huset og mor mi, og treffa søsken. litt strevsam tur er det - men eg skal vel klara den. idun blir med. det blir koseleg.
her er eit "kunstbilde" av tjeldsundbrua.

fine fjell og felefar

2008-12-02T16:20:00.009+01:00

Her er nokre bilder frå forrige veke. På tur til Lødingen var det vel? Hadde ein fin biltur då - sjølv om det som kjent blir veldig fort mørkt her. Idag i Narvik skumra det i eitt-tida og det er mørkt halv tre. I morgonlys og skumring skjer det mykje flott på himmelen. Det går jo ikkje frå lyst og rett til svart. Grenseområder interesserar meg - som kjent.

Og slik ser det ut når me har rigga oss til - enkelt og greit! Spelar nokre konsertar heilt akustisk, nokre med ein høgtalar for å få løfta hardingfela og nokre med full rigg som betyr to høgtalar, mixar og ein sub - der alle instrumenta er mikka opp. Idag spelte me for 190 ungdommar i Ankeneshallen. Det var ein fin gjeng som lytta iallfall - og ikkje lot kjeften gå. Fint å spela for dei - men slike hallar er ikkje mitt favorittlokale. Betre med denne storleik - som på bildet.

Og her stemmer felefar fela til bestefar min :-) Kelly frå statane heng på veggen bak. Det var jo nokså morosamt. Me spør klassane på førehand om dei har lyst å tegna store bilder av ei hardingfele som me kan bruka som dekorasjonar. Så langt på denne runden er det ingen som har gjort det. Her har ein lærar vore på nett og printa ut eit visst tal posters av ei hardingfele og Loretta Kelly. Litt av eit "bakteppe". Og me hadde ein veldig fin konsert på Lødingen skule. Dei var heilt med!

Narvik

2008-12-01T19:52:00.002+01:00

Mandag i Narvik. Det kom mildvær og snøen er i ferd med å regna vekk. Byen ligg 1407 km. frå Oslo. Hadde tre konsertar her idag. Først to i Folkets Hus, så ein på Framnes U. skule. Livleg ungdom for å seia det pent. Ikkje vanleg her å ønska velkommen til konsert eller takka for den etterpå. Byen ikkje fullt så livleg. To mastodontar av nokre kjøpesenter har rest seg sidan sist eg var her. Dit dreg dei. Folk. Stusselege bygg med stusseleg innhald. Og kinarestauranten nådde ikkje opp på Leknes-nivå gitt. Eg blir alltid tvilsam når det er rå tomat og agurk med - og når det er brokkoli i "biff i chilisaus"-retten. For salt var den og. Dei vil alltid klaga å kyta desse kravstore omreisande musikantane. Eg har sju - 7 konsertar igjen, og det er berre å paisa pao.

Siste kveld Leknes

2008-11-26T21:46:00.004+01:00

Det er tredje og siste natt på Norlandia Leknes hotell. Eg kom meg ut på joggetur idag også sjølv om det var litt isete og glatt. Det låg eit tunt snølag oppå som gav meg feste. Så tok eg turen til China House igjen og åt kylling i karri. Ein sikker vinnar - iallfall så lenge kokken er kinesisk. Konsertane idag gjekk fint, og me kom oss dit me skulle i eit fæsleg snøvær på superglatte vegar. Imorgon skal me iveg mot Lødingen og det er vel omlag 152 km. å køyra etter siste konsert. Lange dagar. Jobbar så godt eg kan om kveldane med ord og musikk. Vidare alltid vidare. Dei to bilda er frå ein spasertur etter middag i iskald vind (fotografskuggen frys) i Leknes sentrum og spøkelsehuset er hotellet i kveldslys - eit slags lys, eit slags hotell.

Lofoten tur

2008-11-25T18:17:00.004+01:00

Første dag og to konsertar er unnagjort. Sterkt snøfall i Lofoten siste døgn gjorde at vi tok det med ro på vegen. Utruleg flott lys her - som kjent. Bildet over er teke frå førarsetet! på veg mot Å - det ligg heilt ytterst i Lofoten. Me spelte på Sørvågen skule til sist idag. Er litt skjelven for eg treng mat. Men dette er ei begynning på ein logg iallfall :-)

Lofoten kallar

2008-11-24T10:37:00.003+01:00

Eg skal avstad nordover - igjen. ni dagar i ungdomskulen med trio. rett ut i snøen :-) har lurt på om eg skal ha med meg vasspipa som står her i glaskarmen. men det vil vel ikkje bli teke så godt imot om eg fyrer opp den på leknes hotell, motell eller pensjonat eller omkringliggande herberge? joggeskoa skal med. spørs om eg må kjøpa broddar. gruar meg litt men det går vel fint som før - berre ein kjem inn i det. inn i noko som ein kan vera i og veksa av. mange betalar dyrt for ein tur til lofoten så eg må vera glad som kan reisa dit og gjera arbeidet mitt. tenkja det. tek med meg fotoapparat og skal sjå om eg får lagt ut nokre glimt her kommande to veker. det er eit utruleg flott lys der - som kjent. prøver det. følg med - om du gidd :-) !

London

2008-11-12T16:47:00.003+01:00

Det er tre år sidan sist eg var her. Imorgon er det opning av Kings Place - ein ny konsertstad. Første gang på over 25 år at det opnar ei ny, så stor scene i London. Skal bli stas å blåsa bukkehorn der..... Laurdag blir det Isglem for alle pengane. Først familiekonsert (såkalt) så oppvarming til Mari Boine. I skrivande stund er eg i Kings Road i Chelsea. Nær Walton Street der NOPA, ein organisasjon eg er så heldig å vera medlem av!, har leiligheit. Sit på ein kafé og drikk Caffe Latte (høyrer Beranek Holm si parodiske Lægreid-stemme i bakhovudet). Ettermiddag. Julepapiret er i ferd med å ta over i alle vindauge - også her, men kanskje folk tek det litt kulare med handelen iår? Vi får sjå. Eg var innom Conran shop sjølvsagt. Der var det noko som frista meg. Så det spørs om eg går i fella. Vedlagt eit bilde til frå turneen i haust - frå Munchen/Unterfahrt Jazz club.

heia hei

2008-11-08T23:41:00.002+01:00

Musikk i Noreg 2009. KVA SKAL EIN SVARA FOLK SOM SLUTTAR EIN EPOST MED TAKK OG HEI - og startar med hei hallo?
Kor hjernedaudt kan norsk musikkliv bli? Vg har vel aldri brydd seg særleg om musikk, men likevel. Les:

"Hei, hallo
Vi i VG Helg er i gang med planleggingen av "Neste års talenter", altså nye, spennende navn innen musikk, TV, film, litteratur, samfunnsliv, sport osv. – et stort rigg vi har hatt på trykk rundt årsskiftet i flere år nå. Derfor kaller jeg alle kloke hoder: hvem blir neste års stjerner? Hvem har du troa på? Årets artikkel vil stå på trykk lørdag 3. januar.
Takk og hei"

logg nummer 150

2008-10-31T13:02:00.002+01:00

Eit nummer i rekka av skrift. her frå eit studio eg kjenner godt i sjuande etasje i kongens gate i oslo medan reidar skrur på ein trommegruv som harald har spelt på ein låt som kanskje skal gjevast ut neste år om eg får den ferdig og den har arbeidstittel Sognabad, er dette. godt å vera heime frå turne. den var vellykka. ja. kjennes ut som om kvintetten er i ferd med å få eit slags fotfeste i tyskland. og jobbane i danmark var ei positiv oppleving i forhold til respons. eg syslar med tanken på ny turne neste haust. vi får sjå kva som skjer. sjå kva valg eg tek. der er som kjent mange vegar ein kan gå.
idag er det blå himmel og skarp november. ein klarnar tankane ved å springa. har bestemt meg for å halda fram med det i vinter - om kneet held. neste konsertar er først på eit event kommande helg, så er det bergenstur med familien neste helg og seminar i komprovisasjon, så London, så Nord Norge, så.... juleferie. LAAAAANG :-)

URBS TOUR 08. Day eleven: Leopoldsburg

2008-10-27T10:07:00.001+01:00

Again: early on the road and not to much sleep. We all was a bit tired. All these airports and their procedures. How many times have we done what has to be done, and how many hours have I used in my life in airports? When you travel with music-instruments its always much more "heavy" than travelling ordinary. We need a lot more time. And there is much more waiting. Munich - Brüssels flight OK. We made it again and Thomas picked us up and drove us to Leopoldsburg. I got the time to run - for the fifth time on the tour. And I feel very well about it. A culture center was the venue - and it was nice to meet Roger Bouwens again. We did a god last performance - even if we where a bit tired. AND: we got the best lunch on the hole tour, and also a fantastic pasta-course for dinner. Very very very good. The evening ended over a glass of Belgium tapperst beer. Håkon smiled and said it was the best beer he ever had tasted. It looked like we only got four to five hours sleep the last night too. Had to be early on the road to avoid the heavy heavy traficc in Brüssels. There are too many cars. And I want to go home.

URBS TOUR 08. Day ten: Munchen

2008-10-26T16:43:00.002+01:00

Photo from Unterfahrt October 2008: Fabian / music-pixx.de
Early on our way to Munchen. Some problem with the flights and check-in - Ingo was not booked in! and I was a bit shaky for some minutes - but we got ticket, and all was OK. Arriving Munchen I had some hours to walk in the city center by myself. Walked down to Marienplatz and watched the busy saturday life. I came by the Pfeifen Huber im tal - pipe shop, and could not resist going in, and off course I came out with a new pipe and some special pipe tobacco. I love those shops - not many left. Pipe smoking is not a growing activity I think.
It was great to meet Christiane and come to Unterfahrt again. Two years since last time. What a great club and great audience. Very special atmosphere. So friendly. Some glasses of wine and a nice chat with Christiane before a short nights sleep - into the last touring day with these guys.
We had much fun: everone had to make a drawing-self portrait. have a look!

URBS TOUR 08. Day nine: Copenhagen, Vanløse

2008-10-25T12:49:00.001+02:00

We got a kind of breakfast and went to Copenhagen and Valby: Hotel Fy&Bi, close to Nordisk film. A nice and charming hotel. We had the time to go in to the city. I went to different banks to transfer some money - cash, into my account but it was not possible! Five banks said no - we can not do it, you need an account in this bank etcetera etcetera. Banks? What do they do? I can´t understand this. Have to find how to do it in the future. Vanløse Kulturhus showed up as a good venue. Everything was fine. I´d hoped for some more people but the ones who came was entusiastic. I am very pleased and happy that I did this two first gigs in Denmark with the quintet, and hope some doors will open in the future so that it will be possible to come back.
Who knows. The tour this year has been going so fast. Suddenly it is only two gigs left. Looking much forward to go to Unterfahrt in Munich again.

URBS TOUR 08. Day eight: Hillerød

2008-10-24T14:43:00.002+02:00

HILLERØD. ON STAGE
In the tour van for many hours - after a last breakfast and goodbye to Joachim and the people at Salderatzen. The trip to Denmark went fine and we came to Hillerød in time, and was met by Jens Rømer and his nice crew. Klaverfabrikken is a very nice place with friendly music lovers. We had - again - a very good concert and due to that it was the first time I played in Denmark with this band it was very good response. So nice atmosphere the hole evening. We went to Grundvig Højskole late in the night and the accomandation, the rooms did not show up to be the best we´ve seen. To be honest it was bad, and needed to be restored. It was also very cold, but after a bit red wine I guess we all fell asleep -